Oranjebitter duurt korter omdat…

Nederlands: Rotterdam, Zandstraat. Memorial &q...

Nederlands: Rotterdam, Zandstraat. Memorial “Louis Davids” van Mathieu Ficheroux. Rotterdam/The Netherlands. (Photo credit: Wikipedia)

Ik ben niet zo’n voetbalfan, dat geef ik toe. Louis Davids (1883-1939) had het al over 22 mannen in d’r Jansen & Tilanus en zo kijk ik er ook een beetje tegenaan. Misschien is het daarom dat ik het interessant vind dat ik van die hele oranjegekte eigenlijk nauwelijks meer iets zie. Her-en-der hangen nog wat vergelende vlaggetjes.
Een enkeling die geïnteresseerd is in het spel, die kijkt nog naar de dingen die andere landen doen. Maar wij?

Wij zijn onze reden kwijt om te feesten…

Als therapeut herken ik namelijk op landsniveau iets dat soms bijna grappig is om te zien in individuele therapie: de dingen die ons een goed gevoel hebben dat zijn de dingen waar we ons mee bezig houden. De dingen die ons een vervelend gevoel geven, die vergeten wij maar al te graag.
Dat is één van de redenen waarom we niet zo goed lijken te leren van onze kleine fouten. De grote fouten dat ligt weer anders. De klappen die we eigenlijk best hadden kunnen ontlopen maar die we door een fout wel hebben geïncasseerd… Daarvan leren we vaak wèl. De angst voor de herhaling van die pijn die houdt ons wel wat alerter, een volgende keer in een vergelijkbare situatie.

Maar de kleine, foutjes daar leren we niet zo snel van. Sterker nog.: daar denken we eigenlijk liever niet te lang over na… (kleine foutjes bijvoorbeeld zoals er op te vertrouwen dat dat 11 haantjes met elkaar zouden kunnen samenwerken om iets groots te bereiken *kuchje*)
De mensen die op dit moment nog met een zolder vol oranje vlaggetjes zitten, de mensen die hun koelboxen vol hebben staan met oranje tompoucen, die weten het voorlopig wel, die denken nog wel een poosje terug aan het Nederlands voetbal in 2012. Maar wij? Wij gaan gewoon door en zijn het eigenlijk alweer helemaal vergeten.

“Wàt ben ik vergeten? Ik kan me eigenlijk niet herinneren dat ik iets vergeten ben…”

.

Oranje bitter duurt korter dan oranje gekte.

Dit bericht werd geplaatst in @cetera, alcohol, C - vervolg, feesten en vieren en getagged , , , door HansWest . Bookmark de permalink .

Over HansWest

Sinds ruim een kwart eeuw werkzaam als therapeut / supervisor. Gespecialiseerd in behandeling van controleverlies door verslavingen. Ik ben niet bezig met veroordeling van taboes. Ieder maakt de keuzes zoals hij/zij wil. Het draait erom dat we samen die keuzes zo maken dat je een gelukkig mens bent. Het is aan mij om daar helder en praktisch uitleg over te geven en je te helpen bij het zetten van stappen, het is aan jou om de stappen te zetten. Samenwerking staat voorop.

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.