Ben ik seksverslaafd of ben ik een gezonde geile donder? -2-

<<<< lees deel 1 <<<<

>>>> lees deel 3 >>>>

Zoals ik in de deel 1 van deze serie vertelde beginnen we hier een aantal kenmerken te beschrijven die zouden kunnen helpen bij de vroeg-signalering van een verslaving aan seks:

—–

Seks als ‘fix’

Verslavende middelen zijn vaak, niet altijd, bifasisch. Dat wil zeggen dat er eerst een positieve kick kant aan zit, gevolgd door een kater. Dat blijkt ook te gelden voor seksverslavingen. Dat er de kant van een positieve kick aan seks zit, dat is de meeste mensen wel vrij duidelijk. Sterker nog, een orgasme is een van de sterkste lekkere gevoelens die een mens op natuurlijke wijze kan meemaken. Dus met die kick die zit wel goed.. Maar een kater?

De kater

De meeste mensen geven hun lichaam niet met zo veel orgasmen dat er iets uitgeput raakt, behalve misschien de genitaliën. Maar na een krachtige binge van seks en porno met een voldoende rij van orgasmen kan zo’n grote dopamine drop ontstaan in het brein, dat het behoorlijk ‘donker’ en katerachtig uitpakt voor de eigenaar van dat brein. Vergelijk het met de zogenaamde “suicide tuesday” door XTC op zaterdag. De uitputting van prikkelstoffen in het brein maakt dat er zelfs regelrechte depressies kunnen ontstaan wanneer iemand ‘abstinent’ is na een periode van seksverslaving. Dat kan te maken hebben met onderliggende problemen die dan naar boven komen of het kan ook letterlijk komen doordat je de regelmaat doorbreekt. Er kan dus wel degelijk sprake zijn van ontwenningsverschijnselen, ook fysiek, waar rekening mee gehouden moet worden. Want als je jezelf daar niet op voor bereidt dat dit erbij kan horen dan kan je er gif op innemen dat het zo hard tegenvalt dat je de ontwenningsperiode ‘nog maar even uitstelt’.

Kenmerk: een leeg en depressief of katerig gevoel als je jezelf een tijdje niet de seks hebt laten meemaken die je gewend was, dat is mogelijk een vingerwijzing in de richting van een (beginnende) verslaving…

kicken: afkicken! -vaak wat hooggespannen verwachtingen van de realiteit-

Mensen met een verslaving maken natuurlijk mee dat het leven op een instant manier leuker gemaakt kan worden. Leuker dan dat achteraf realistisch bleek. Maar omdat je wel meemaakt dat het dus wel gebeurt ontstaat makkelijk de gedachte dat het zou moeten blijven kunnen. Zo zie je vaak gebeuren dat er een wat hooggespannen verwachting van de realiteit ontstaat. Wat zou er allemaal mogelijk moeten kunnen zijn aan genot enzo. Hoeveel seks kan je proppen in een leven? En hoe makkelijk zou dat moeten kunnen gaan. Je ziet soms echte een verlaagde frustratietolerantie ontstaan waardoor de gewone dagelijkse frust als “erg” wordt ervaren. Als iets dat niet zou moeten en dus als iets waar gelijk iets aan gedaan moet worden.
Zo raakt het evenwicht zoek tussen kicken en afkicken. En als het verban tussen die twee uit het oog verloren raakt, bijvoorbeeld als de afkick (kater) moet worden weggewerkt met een nieuwe kick, dan doen we echt stevige stappen op het hellend vlak.

Kenmerk: een onduidelijke maar glijdende start

Tolerantie/gewenning (gaandeweg minder genot)

Bij verslaving zie je bij de meeste middelen een biologische tolerantie ontstaan: het werkt niet meer zo goed, je kunt er steeds beter tegen. Dat is natuurlijk iets dat voor niet-middelen-verslavingen iets anders ligt. Er immers geen “werkzame stof” waar je een tolerantie voor zou kunnen ontwikkelen? Aan de andere kant wordt een orgasme natuurlijk wel steeds betekenislozer als je er dagelijks toch zeker zes moet hebben.

Kenmerk: verslaving is, biologisch gezien, ook een aandoening aan het genotcentrum,waardoor je gaandeweg steeds minder genot krijgt uit hetgeen waaraan je verslaafd bent…

verminderd genot

Daardoor ontstaat, en dat is heel oninvoelbaar voor de meeste mensen die van buitenaf tegen een verslaving aan kijken, gaandeweg een situatie waarin de bevrediging van de verslaving zelf steeds minder belangrijk wordt maar ontstaat er steeds meer nadruk op het scoren. Bij een seksverslaving wordt het verwerven van partners of sekscontacten steeds belangrijker, en de angst dat het niet zal lukken wordt steeds maar groter terwijl iemand dus tegelijkertijd steeds minder genot krijgt uit de seks zelf. Dat geeft vaak de verzuchting van mensen met een verslaving “waar doe ik het eigenlijk voor?”…
Een hele goeie vraag die antwoord verdient… maar een vraag waar vaak helaas geen tijd voor genomen werd.
Het geeft tegelijkertijd ook veel onbegrip en boosheid als mensen dit verzuchten. “Waarom ga je dan de hele tijd vreemd als je er niet van geniet?!” is natuurlijk een dijk van een uitgangspunt voor een volgende ruzie. Terwijl een gezonde geile donder misschien ook wel eens moeilijke gesprekken heeft omdat hij/zij iets anders, of iets meer en spannenders wil dan de partner of dat betamelijk is voor de goede eer van de familie. Maar dat zijn toch andere gesprekken.

Méér (gevolg van het verlies van het vroegere plezier)

Dit verlies maakt eigenlijk heel begrijpelijk wat er vervolgens in 99% gebeurd met verslavingen: alsmaar méér of alsmaar extremer!
Bij verslavingen zie je in de middenfase dat iemand toch telkens blijft zoeken naar het oude genotsniveau maar dat dit eigenlijk alleen maar te bereiken is door meer van dezelfde drug in te nemen… Nou dat lijkt dan een logische oplossing. Doen we!
Maar ja méér wordt na een tijdje ook weer zo gewoontjes: méér dus! (of een gewoon een heftiger aanpak)
Een heel verleidelijke strategie waardoor de zaken natuurlijk na verloop van tijd alleen maar verder uit de klauw gaan lopen en de fix alleen maar steeds harder oploopt.
Gaandeweg moet je jezelf de vraag gaan stellen of de oplossing “meer of heftiger” wel de oplossing is. Geeft dat daadwerkelijk nog een kwaliteitsverhoging van je leven of vermindert juist de levenskwaliteit erdoor? Dat is een lastige bij verslaving, juist omdat het zo geleidelijk gaat. De gemiddelde alcoholist zal aan het begin van z’n verslavingstraject zeggen dat een goede wijn of een goed glas bier de kwaliteit van z’n leven verhoogt. Maar duidelijk zal zijn dat dit ergens spaak is gaan lopen, waarschijnlijk best al een poosje vóór dat ie zich aanmeldde voor behandeling.
In het geval van seksverslaving gaat het steeds belangrijker om aan je ‘nodige’ seks te komen (dit bedoel ik niet grappig: het gaat ook steeds meer nodig voelen!)

—–

dit was deel 2 van een zesluik.

<<<< lees deel 1 <<<<

>>>> lees deel 3 >>>>

Als je het hier eens over wilt hebben laat het me even weten:

Wanneer je eens een gesprek wilt met een openminded, niet-veroordelende coach die jou kan helpen om het verschil op een gezonde manier te maken. Neem dan hier voor meer informatie of een afspraak eens contact op met Hans .. *klik*
Wanneer je wilt kijken wat de verschillende mogelijkheden van coaching zijn kijk dan eens naar mogelijkheden *klik*

Dit bericht werd geplaatst in partner, seks, seksverslaving, vriend(in) en getagged , , , door HansWest . Bookmark de permalink .

Over HansWest

Sinds ruim een kwart eeuw werkzaam als therapeut / supervisor. Gespecialiseerd in behandeling van controleverlies door verslavingen. Ik ben niet bezig met veroordeling van taboes. Ieder maakt de keuzes zoals hij/zij wil. Het draait erom dat we samen die keuzes zo maken dat je een gelukkig mens bent. Het is aan mij om daar helder en praktisch uitleg over te geven en je te helpen bij het zetten van stappen, het is aan jou om de stappen te zetten. Samenwerking staat voorop.

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.