Keith Bakker veroordeeld.. (is het seks, ontucht of verkrachting?) #keithbakker

Vrouwe justitia

5 jaar cel en ontzegging van de bevoegdheid zich als therapeut op te mogen stellen. De advocaat van Keith Bakker gaat in beroep maar zal het niet makkelijk krijgen.

Begrijp mij goed, ik weet niet wat de waarheid is. Ik vind het jammer voor zijn cliënten, ik vind het jammer voor mijn beroep en de naam die het krijgt en ik vind het ook jammer voor hem zelf.
Ik heb wel eens zitten praten met Keith Bakker en het was een bevlogen mens. Aan de andere kant was het rekening houden met grenzen misschien niet altijd zijn ‘best ontwikkelde eigenschap’. Dat maakt aan de ene kant dat hij zich in kon zetten zoals andere mensen zich waarschijnlijk niet zouden inzetten. Dat maakte dat hij zich kon verzetten tegen de maatschappelijke regeltjes en zo goed zijn eigen ding kon doen.. Maar mogelijk maakt dat aan de andere kant ook dat hij grenzen is gepasseerd die hij niet had moeten overschrijden.

Is er sprake geweest van verkrachting?

Waarschijnlijk niet op de manier zoals de meeste mensen denken over verkrachting, met lichamelijke overmeestering enzo. Maar seks tussen een therapeut en zijn cliënt/patiënt is nou eenmaal sneller “verkrachting” dan bij andere, gelijkwaardiger contacten.
Zelfs als seks volmondig door de klant wordt “aangeboden” dan moet je daar als therapeut geen gebruik van maken. Het kan verleidelijk zijn, maar toch zal je als therapeut ervoor moeten zorgen dat je jouw eigen leven zo interessant en spannend houdt dat je die contacten niet in je therapie hoeft te gaan zoeken.

Ik heb het nog even teruggezocht en de inspectie van de gezondheidszorg is prettig duidelijk in het bulletin “Seksuele intimidatie door hulpverleners in de gezondheidszorg (Het mag niet, het mag nooit)” Rijswijk, februari 1998. En misschien helpt het hulpverleners en hun klanten om nog eens naar die teksten te kijken.

Er zijn een paar termen die al wat duidelijkheid geven.

-Seksualiserend gedrag: Het uiten van, in het kader van de hulpverlening, ongepaste affectieve gevoelens, zowel in woord als gedrag. De hulpvrager wordt geconfronteerd met opmerkingen en/of toespelingen of handelingen met een seksuele en/of erotisch getinte lading.
-Onnodige aanraking: De hulpvrager wordt zonder dat dit binnen de door professionele standaard of in het algemeen gebruik van de betreffende beroepsgroep past, aangeraakt of betast door de hulpverlener.
-Onnodige ontkleding: De hulpvrager wordt gevraagd of gedwongen zich te ontkleden zonder dat dit voor de behandeling of het onderzoek noodzakelijk is.
-Onnodig inwendig en uitwendig onderzoek: De hulpvrager wordt inwendig (vaginaal, rectaal) of uitwendig (bijvoorbeeld palperen van de borsten) onderzocht, zonder dat dit gevraagd wordt en/of zonder dat dit voor de behandeling of de diagnostiek noodzakelijk is.
-Ontucht met misbruik van gezag: De hulpverlener die werkzaam in de gezondheidszorg (of maatschappelijke zorg) pleegt ontucht met iemand die zich als patiënt of cliënt aan zijn hulp of zorg heeft toevertrouwd.
-Aanranding: De hulpvrager wordt gedwongen tot het plegen en dan wel dulden van ontuchtige handelingen.
-Verkrachting: De hulpvrager wordt tegen zijn of haar wil, door de hulpverlener gedwongen tot geslachtsgemeenschap of het op andere wijze andere wijze seksueel binnendringen van het lichaam.

Nou is met name die laatste tricky. Want “tegen de wil tijdens” is lang niet altijd hetzelfde als “tegen de wil achteraf“. Wanneer je een therapie-relatie aangaat dan doe je dat voor de lange termijn. Dus iets kan op de korte termijn een goed gevoel geven, je probeert toch de dingen zó vorm te geven dat ze op de lange termijn een goed gevoel geven. En seks heeft het nou eenmaal in zich dat het aanleiding kan geven tot hele dubbele gevoelens, achteraf. Zeker wanneer die seks voor de ene partij iets anders betekent dan voor de andere partij, achteraf. En zeker voor mensen die nog wat aan het puberen zijn is het ingewikkeld om tevoren in te schatten hoe een ervaring achteraf nou werkelijk zal gaan voelen.

De inspectie beschouwt daarom niet alleen bovenstaande uitingen van seksuele intimidatie als niet-professioneel (en in veel gevallen strafbaar) gedrag, maar er is ook al sprake van “seksuele intimidatie” als de hulpvrager (!) toestemt met dit gedrag of er zelfs op aandringt! Hulpverleners moeten, zegt de inspectie, “er van doordrongen zijn dat bewilliging of zelfs het initiatief van de hulpvrager nimmer legitimeert tot welke vorm van seksuele intimidatie dan ook. In de hulpverleningsrelatie is te allen tijde sprake van ongelijkheid tussen hulpvrager en hulpverlener. In die zin is bij de grensoverschrijdende handelingen ook altijd sprake van misbruik van gezag. Bij de behandeling van meldingen van seksuele intimidatie gaat de inspectie uit van de volgende drie aspecten die seksuele intimidatie in de hulpverleningsrelatie typeren: (1) intiem gedrag dat (2) niet-professioneel is en dat plaats vindt (3) in het kader van een hulpverleningsrelatie.”

Vrijspraak zat er toch al niet meer in, en gelukkig pleit Keith Bakker daar ook niet meer voor.
Hij snapt dat zijn gedrag grensoverschrijdend is geweest. Natuurlijk kan macht erotiserend werken (denk aan meisjes die verliefd zijn op pop-idolen) en natuurlijk geeft seks een kick. Niks mis mee als je het maar in je privéleven zoekt en niet op je werk.
En dat hij naar porno kijkt?… Niks mis daarmee, zolang je het niet samen wilt doen met je klanten.
Hij zegt ook zelf dat de kick van de seks hem heeft meegevoerd en hij speekt hierbij over zijn seksverslaving en dat dit hem dingen heeft laten doen waar hij, achteraf, van baalt.
Hij zegt dat hij hield van zijn werk. Maar verslaving ontslaat je niet van verantwoordelijkheden en sommige grenzen zijn goeie grenzen en die moet je niet willen overschrijden.

Verslaving maakt nou eenmaal vooral kapot wat je lief is…

jammer!

Dit bericht werd geplaatst in @cetera, verslaving en getagged , , , door HansWest . Bookmark de permalink .

Over HansWest

Sinds ruim een kwart eeuw werkzaam als therapeut / supervisor. Gespecialiseerd in behandeling van controleverlies door verslavingen. Ik ben niet bezig met veroordeling van taboes. Ieder maakt de keuzes zoals hij/zij wil. Het draait erom dat we samen die keuzes zo maken dat je een gelukkig mens bent. Het is aan mij om daar helder en praktisch uitleg over te geven en je te helpen bij het zetten van stappen, het is aan jou om de stappen te zetten. Samenwerking staat voorop.

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.