Wat betekent het als iemand denkt: “Ik wil niet meer” #verslaving #depressie #praatmethans

PraatmetHans DepressieHet is logisch dat een mens die vastloopt in een verslaving de hoop verliest. Als het werkelijk zo was dat mensen “niet gemotiveerd” zouden zijn, dan was het niet te verklaren dat er zo veel mensen precies het volgende meemaken door een terugval en denken: “het is hopeloos, het heeft geen zin meer om het te proberen”… en daarop volgend “ik wil niet meer”. Het is een begrijpelijke gedachte. Maar het is wel een gevaarlijke gedachte.
Ik zeg dit als waarschuwing. Bij mannen is kans op suïcide is ongeveer 15 keer zo hoog wanneer zij een terugval hebben en terugglijden in hun dagelijks gebruik. Zeker als er genoeg drank in zit waardoor je al snel niet meer in staat bent om nog na te denken over je gevoelens, dan kan het gevoel van hopeloosheid zó ongeremd uit de hand lopen dat mensen zichzelf in een opwelling suïcideren.

Je wilt het controleverlies werkelijk niet meer!.. en toch is het weer gebeurd…

Dan is het logisch dat je jezelf depressief voelt.

even een zijstapje over depressie

Depressie heeft drie lagen. Biologische gevoelens, emotioneel/gevoelsmatig en cognitief/de inhoud van de gedachten.
Biologisch geldt dat mensen met een depressie geen energie meer hebben om ook maar iets te doen. Ofwel het kan ook zo zijn dat al de energie die je voelt zó onrustig en ongericht is waardoor je er eigenlijk niks mee kunt doen. Dat gevoel van vermoeidheid wordt natuurlijk ook in de hand gewerkt door de kater van gebruik en de biologische stress van het middel. Middelen zijn immers ook vaak giftig en zijn dus een biologische stressor.
Minstens zo belangrijk is emotioneel natuurlijk het gevoel van hopeloosheid. Dat kan komen omdat je onvoldoende met andere gevoelens hebt gedaan. Logisch, want je ziet vaak dat het gebruik in de plaats komt te staan van emotioneel gedrag of emotioneel gevoel. Die gevoelens krijgen dus niet wat ze eigenlijk nodig hebben maar worden iedere keer weg gedronken, weg gerookt, weg gesnoven, weg geslikt. Maar minstens zo belangrijk is dat je altijd start met hoop dat de controlepoging gaat lukken. Als je dan uitglijdt, dan is er al snel het gevoel dat het “allemaal helemaal mislukt is”. Onzin natuurlijk, want niet “alles” is mislukt, er ie “iets” mislukt (waar je van kunt leren). Maar dat gevoel heb je dan wel even. En als je op een dergelijk moment dan óók nog eens een angstremmer op hebt (alcohol is bijvoorbeeld een anxiolyticum) dan loop je ineens het risico dat niet alleen je vermogen om nieuwe oplossingen te verzinnen suf is gedronken maar dat ook nog eens je terechte angst om te sterven uit je systeem hebt gedronken waardoor die angst dan echt minder is dan dat gezond is in die situatie.
Dan bedenk je jezelf veel te gemakkelijk “ik wil niet meer”… In plaats van “ik wil dit niet meer”.
De derde laag is de inhoudelijke laag van de gedachten. De onhandige attributie waarbij je negatieve dingen aan jezelf wijdt en alle positieve dingen die er in jouw leven gebeuren aan andere mensen ophangt wordt natuurlijk makkelijk uitgenodigd door regelmatig gebruik. Het gaat natuurlijk ook regelmatig mis en het werkt natuurlijk hopeloosheid, uitzichtloosheid en zelfs een gevoel van hulpeloosheid in de hand doordat er telkens niet gebeurt wat jij wenst dat er gebeurt. Dat geeft ook een gevoel van uitputting en slapeloosheid waardoor je natuurlijk een negatieve uitwerking krijgt op de biologische laag waar ik het net over had.

Lang verhaal kort, het is goed te begrijpen dat depressieve gedachten en de depressieve gevoelens zelf ontstaan door herhaald mislukkende controle pogingen… en dat is dus eigenlijk behoorlijk link!
(ik zei net al: 15 keer zo hoog…)

Het is ook terecht -als je niet iets op een andere manier gaat doen-: de vicieuze cirkel van schuldgevoel, naar grenzeloos reageren, naar uitputting, naar gebruik om aan je rust te komen en weer terug naar schuldgevoel.

De oplossing is een beetje raar en niet makkelijk maar uiteindelijk niet ingewikkeld.

Het gevoel is terecht, en daarom moet je het ook niet te hoog laten oplopen. De uitputting, het slaapgebrek, de teleurstellingen, het gevoelsleven dat niet krijgt wat het eigenlijk nodig heeft, de oplopende stress en misverstanden.
De oplossing is namelijk: “ik wil dit niet meer”… in plaats van “ik wil niet meer”.
Als je alles namelijk opgeeft en je leven opheft dan voel je misschien de rekeningen niet meer die open staan maar er is verder geen leven meer. Het is logisch dat je voelt dat je geen zin meer hebt en dat je rust wilt. En de dood lijkt op “rust”, maar het is natuurlijk iets anders. Het is namelijk niets meer. Tenminste voor degene die uitstapt. De gedachte “ik kan maar beter uitstappen want niemand zal mij missen” is begrijpelijk als je niet meer wilt en rust zoekt. Maar in de praktijk heb ik al op een aantal begrafenissen gestaan met huilende mensen die het verschrikkelijk vonden dat iemand was “uitgestapt”.
En wat ik altijd zeg is: “als je nou toch beslist dat je dit niet meer wilt… mag ik je dan vragen om inderdaad “dit” niet meer te doen en het eens echt, maar dan ook ècht, een jaar lang anders te gaan doen?
Eigenlijk leef je immers eigenlijk toch al op geleende tijd? Als je dit soort gedachten begint te denken (en dat is eerder een signaal van een uitgeput brein dan een serieuze gedachte) dan kunnen we toch ook zeggen: “stel dat ik die gedachte serieus genomen had en uitgestapt was, dan was het nu al voorbij met mijn mogelijkheden… dan kan ik toch net zo goed eens een jaar lang proberen om dingen echt anders aan te pakken en rekening houdend met mijn gevoelsleven op een nieuwe manier in mijn leven te gaan staan?”
Grappig is dat je dan vaak tegen komt dat mensen ineens zeggen “ja maar… dàt kan ik toch niet gaan doen?”
…en dan ben ik altijd een beetje verbaasd: Hoezo niet? Als het allemaal helemaal verkeerd uitpakt heb je altijd nog de achteruitgang uit het leven die je al bijna was doorgegaan.
En stel dat ik gelijk heb en het kàn anders… Dat jij dat nu op dit moment niet weet te bedenken dat is logisch. Maar stèl dat ik gelijk heb en jouw leven ziet er volgend jaar wat rooskleuriger uit, niet perfect ofzo, maar béter… Dan was dat toch een realistische investering? Al die jaren die er dan nog achteraan kunnen komen… Terwijl er na zelfmoord voornamelijk decennia van verdriet en hopeloosheid komen voor de omstanders.

Even kort een paar betere tips bij depressie door middelengebruik …

Bij vicieuze cirkels is zoeken naar oorzaak onzinnig maar gaat het om de vraag “wat houdt de cirkel draaiende (zijn dat de dingen die je gelooft -zie G-schema- of onhandig gedrag)?” Wanneer je jezelf gelukkig wilt voelen zal je handig gedrag moeten laten zien dat klopt bij het aanwezige gevoel (iets om over na te denken en vooral iets om even stil te staan bij de vraag wat eigenlijk het gevoel is dat mogelijk ‘onder’ de trek zit). Stel dat het mogelijk zou zijn om te oefenen om een leuk leven te leiden, dan is dat toch een investering van een jaartje waard? Eerder herkennen wat de gevoelens zijn en die lastige gevoelens niet te veel vertalen naar trek, dat kan behulpzaam zijn. Pijnlijk maar wel nuttig om te herkennen wat er eigenlijk (emotioneel of relationeel) moet gebeuren om gevoelens af te ronden en te rouwen in plaats van zelfverwijt bijvoorbeeld.
Of wat denk je van inventariseren welke lichamelijke reacties er horen bij welk gevoel en niet blijven geloven in de simpele oplossingen (en alleen maar vertrouwen op wilskracht is een simpele oplossing).

Mocht dit vragen bij je oproepen:
maak dan even een (anonieme) afspraak om te praten (met Hans) .. *klik*

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans.nl

Dit bericht werd geplaatst in psycho-educatie, verslaving en getagged , , , door HansWest . Bookmark de permalink .

Over HansWest

Sinds ruim een kwart eeuw werkzaam als therapeut / supervisor. Gespecialiseerd in behandeling van controleverlies door verslavingen. Ik ben niet bezig met veroordeling van taboes. Ieder maakt de keuzes zoals hij/zij wil. Het draait erom dat we samen die keuzes zo maken dat je een gelukkig mens bent. Het is aan mij om daar helder en praktisch uitleg over te geven en je te helpen bij het zetten van stappen, het is aan jou om de stappen te zetten. Samenwerking staat voorop.

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.