Hoe help ik mijn kind of partner met een verslaving?

Hoe help ik mijn kind of partner met een verslaving?

Laat ik heel duidelijk zijn: je kan niet zorgen dat iemand zichzelf gaat controleren. Je kunt iemand de voorwaarden geven om zichzelf te gaan controleren.
De verslaving van jouw kind, de verslaving van jouw partner kan nooit jouw “schuld” zijn. Stel jezelf daarin niet zo centraal. Als jouw schaamte in de weg staat om adequaat te reageren op de situatie, als je liever niet reageert omdat het lastig is, omdat je bang bent iemand pijn te doen, dat zal je waarschijnlijk uiteindelijk als “fout” gaan ervaren, achteraf.
Natuurlijk heeft iemand soms even hulp nodig, natuurlijk kan het soms even nodig zijn om de verleidingen even bij iemand vandaan te houden. Maar dat maakt je niet verantwoordelijk voor het gebruik van iemand anders. Je kunt tijdelijk uitvoerende verantwoordelijkheid overnemen maar je kunt nooit de eindverantwoordelijkheid overnemen.
Misschien kan iemand er even niet tegen om alleen uit te gaan dus misschien moet je dan even mee om het goed te laten gaan. Of misschien heeft iemand het even moeilijk om voorbij het wijnpad te lopen in de supermarkt, of mogelijk kan iemand er even niet tegen om het eigen geld te beheren omdat dat geld in eigen hand even te veel uitzicht geeft op gebruik. Dat zijn dingen die je even kan doen voor iemand (zeker wanneer het je kind is die deze verantwoordelijkheden nog even moet leren). Maar uiteindelijk kan iemand natuurlijk altijd tegen je liegen over gebruik, als ze de verantwoordelijkheid echt bij jou willen leggen. Uiteindelijk zijn er altijd meer smoezen mogelijk en uiteindelijk kan je nooit een ander tegenhouden als iemand niet tegengehouden wil worden.
Je kan maximaal -en dat is niet gering- iemand laten voelen dat ie voor jou de moeite waard is zodat jij die moeite wilt doen.

Want daar draait het om: ben ik de moeite waard die het kost om controle op te starten?

Push èn Pull


Over de honger van mijn Krokodil
– € 15,35
Auteur: Hans R.J. WestOver de honger van mijn krokodilDit boekje legt begrijpelijk uit hoe ons oerbrein, de reptielenlaag aan de basis van ons brein soms de overhand krijgt.

Als ik iemand daadwerkelijk in beweging wil brengen -en houden- dan kom ik er niet met alleen maar een beetje trekken òf een beetje duwen. Ik zal het zeer waarschijnlijk allebei moeten doen. Dat het middel trekt aan het systeem van de verslaafde waardoor het belangrijk lijkt, dat moge duidelijk zijn. In de MPK-termen: dat iemands Krokodillenlaag in het brein een gevoel krijgt dat het middel enorm belangrijk is, dat is duidelijk te herkennen. Iemand met een verslaving gebruikt al lang niet meer omdat het lekker is. Daarom is het belangrijk dat er niet alleen een aantrekkelijk toekomst beeld is waar je op mag hopen, het is vaak óók wel nodig om een stok achter de deur te hebben voor de momenten dat iemand even niet zo sterk in z’n schoenen staat. Duidelijke afspraken waarbij er onwenselijke consequenties staan te wachten zijn dan een push die je terugduwt als je even te veel dreigt te blijven hangen.

Push of beter: blijven staan

Het lastige is dat het vaak heel vervelend voelt om tegen iemand aan te gaan duwen de hele tijd. Veel mensen die zelf een verslaving hebben die worden er ook niet echt blij van om de hele tijd maar onder druk te staan. Daarom zeg ik regelmatig:

Je kunt stokken gebruiken om mee te slaan. Maar je kunt ze ook gebruiken om ze als paaltjes te slaan

Daar bedoel ik inderdaad mee dat je grenzen moet stellen.
Maar het moeilijke daarvan is dat je die grenzen dus ook moet handhaven: “Als jij dit, dan doe ik dat (niet meer).” Daar gaat het nog wel eens mis want het is natuurlijk helemaal niet zo leuk om mensen de wacht aan te zeggen. Zeker wanneer je van iemand houdt dan is het lastig om iemand te begrenzen. Maar het is wel belangrijk dat je dat toch wel doet. Want wanneer iemand merkt dat ie toch wel “weg komt met ’t gebruik” dan voelt iemand dus ineens die grenzen niet meer.
En dat terwijl het toch voor iemand vaak belangrijk is om mee te maken dat het even echt niet verder kan. Dat er nu echt een grens bereikt is.
Dat is iets waar je dus niet te lang mee moet wachten. Want als je wacht en je laat je door herhaalde teleurstellingen leeg zuigen tot je eigenlijk niks meer te geven hebt, dan is er vervolgens ook niks meer als iemand beslist dat ie het anders wil gaan aanpakken. Dan kan je het gewoon niet meer opbrengen om iemand nog bij te staan als die straks aan de slag moet om het leven weer op te bouwen.

met grenzen aangeven moet je vroeger beginnen dan je zelf zou denken, zodat je langer door kan gaan dan men zou denken.

boter bij de vis

Geef iemand complimenten als het goed gaat maar denk tevoren na over dingen die jij kan gebruiken als paaltjes om te slaan. Minder aandacht voor de verslaafde, meer aandacht voor jezelf, afgepaste financiën, goederen of voeding in plaats van centen, niet uitgaan, niet alleen uitgaan, gecontroleerd gebruik, geen gebruik meer, minder welkom in jouw leven, of zelfs niet meer welkom -uiteindelijk- in jouw leven. Minstens omdat je geen “enabler” wilt worden, maar waarschijnlijk zodat je ook voor elkaar kunt blijven zorgen.

Ik zeg niet dat je iemand gelijk de deur moet uit gooien. Ik zeg juist dat je er eerder over na kunt gaan denken welke stapjes jij zou kunnen eisen om jouw leven aangenamer en rustiger te maken. Als je daar rustig naar kijkt dan zal je merken dat er ergens dingen zijn die jij kan doen voor jezelf als je niet meer al je energie investeert in het herstel van de verslaafde.
Juist als je voor jezelf over de verschillende stappen hebt nagedacht dan kan je ook een heldere volgorde aangeven. Bijvoorbeeld door dingen als “ik heb geen geld voor je over als dat gelijk naar in dope wordt omgezet”, of “ik wil op ieder moment dat ik twijfel heb dat je een blaastest doet omdat ik weer vertrouwen wil terug kunnen winnen (bij iemand die regelmatig gelogen heeft over het gebruik). Tot uiteindelijk: “ik wil er pas weer over nadenken of je weer welkom in mijn leven als een behandeling hebt gehad”.
Geen makkelijke dingen om te zeggen maar als je het achterwege laat om dit soort dingen te zeggen dan kon het wel eens zo zijn dat je geen interesse meer hebt als iemand het eigenlijk wel zou kunnen gebruiken om nog wat stimulans te ontvangen omdat er -uiteindelijk- goeie stappen zijn gezet.

Als je het hier eens over wilt hebben laat het me even weten:

Aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik*
Of eerst eens een kopje koffie drinken om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen
zelfs geen emailadres als je niet wilt🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s