“Zelf-medicatie” #terminologie #verslaving

verslaving terminologieMensen hebben soms problemen die ze gevoeliger maken voor middelen die tot een verslaving kunnen leiden. Chronische pijn, depressie, sociale angsten, AD(H)D onzekerheid…. je merkt vaak dat een bepaalde drug zoals alcohol, of coke heel aardig werkt  om minder last te hebben van jouw ‘ding’. Het vervelende is dat het zo aardig werkt… op de korte termijn. Maar een arts (als ie op de goede manier wordt geïnformeerd)  zou je dat middel niet op die manier voorschrijven door het risico op verslaving.

Dus dan doen we het zelf wel :-S

Het probleem werd aardig beschreven door Reed in een voordracht voor artsen over verslaving vam artsen.

“if a docter prescribes himself his own medicine, he has a fool for a patient and a fool for a doctor.” ~ Reed Brockbank

Want de arts die de tweede eenheid voorschrijft is onder de invloed van de eerste. Zou je naar een dergelijke dokter toe gaan, waar je van wist dat hij onder invloed was? Dan ben je toch minstens een “enigszins goed gelovige” patiënt…

En wat denk je van de dokter die maandenlang op dagelijkse basis verslavende (nood)medicatie voorschrijft  aan een patiënt zonder dat er controle is op de inname. Dat is toch minstens een nogal goed gelovige arts.

En daar is precies het probleem van de zelfmedicatie: het middel werkt maar gaandeweg is er geen plan meer om met de medicatie om te gaan, er is alleen nog maar gebruik. Dat gebruik is ook niet constant maar juist wisselend… zellden handig bij medicatie. Al snel is dat gebruik ook niet eens altijd meer op basis van de primaire klachten maar het gebruik van het ‘medicijn’ gebeurt steeds meer omdat er prettige bijwerkingen aan het ‘medicijn’ zitten en uiteindelijk omdat je er beroerd van wordt als je het niet meer gebruikt en omdat het op een vreemde manier ‘belangijk’ begint te voelen om het te gebruiken… als uiteindelijk verslaving begonnen is.

Het lullige is: Het werkt echt heel aardig op de korte termijn: opiaten bij (emotionele) pijn, alcohol bij angsten en spanning, cocaïne bij ADHD (en nog veruit onvoldoende onderzocht ketamine bij sommige vormen van depressie en XTC bij sommige vormen van PTSS)… maar wie gaat dat onderzoeken en wie moet het voorschrijven? Wie houdt de lange termijn gevolgen bij na sommige korte termijn successen? Wie beoordeelt de bijwerkingen?

Als je het hier eens over wilt hebben laat het me even weten:

Aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik*
Of eerst eens een kopje koffie drinken om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen
zelfs geen emailadres als je niet wilt🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s