Als jouw kind “drugs” gebruikt… Wat zeg je dan?

Als jouw kind “drugs” blijkt te gebruiken… Wat zeg je dan?

PraatmetHans-zwijgenOp een gegeven moment kom je er achter dat jouw kind blijkbaar “drugs gebruikt”.

Dit gebeurt een hóóp ouders. Want het uitproberen van drugs is iets wat inmiddels bijna meer kids wèl, als niet doen. Dus ga er gerust van uit dat het ook jou overkomt en bereid je voor. Belangrijk is om de reflex te onderdrukken dat “dit gelijk moet stoppen!”. Maar vertel jouw kind eerst wat deze ontdekking met je doet. Dìt is namelijk een gouden moment om de band met jouw kind te verstevigen of om die band juist naar de knoppen te helpen.
Mijn tips voor zo’n gesprek:


het eerste gevoel is goud waard

Vertel eerst wat je voelt en vertel daarbij dat dit jouw eerste gevoel is en dat je daar nog op terug wilt komen. Vertel ook maar wat je vindt, wat jouw mening is, want het lukt je waarschijnlijk toch niet om dat non-verbaal niet uit te schreeuwen. Dan kan je maar beter met je mond zeggen wat je adempatroon en en je gezichtsuitdrukking toch wel zegt… Het kan best wel eens zijn dat jouw kind jou nog beter heeft leren ‘lezen’ dan jouw partner.

Maar vergeet vooral niet te vertellen wat jouw belangrijkste informatiebronnen zijn. Goeie kans dat je niet veel verder komt dan “eigen ervaring” (sorry, dat is al even terug) “de Telegraaf” en RTL-tv en SBS6 (programma makers die nogal van dramaverhalen houden) en dat is uitstekend!. Beter dat je zegt hoe slecht je geïnformeerd bent en dat dit mogelijk wel bijdraagt tot jouw schrik dan dat je gaat doen alsof je goed geïnformeerd bent en jouw kind je naar je derde zin al niet meer serieus neemt.

Kondig ook vast aan dat je er nog op terug wilt komen en dat je van plan bent om samen nog meer te gaan onderzoeken welke informatiebronnen zinnige informatie kunnen geven over de diverse drugs die jouw kind zo tegen zou kunnen komen op school of daarbuiten.
Nota Bene: maak hier later een gezamenlijk onderzoeksproject van. Dit hoef je (nog) niet gelijk te zeggen maar neem jezelf gelijk al voor dat je er samen een werkstuk van wilt maken dat jouw kind aan zijn/haar vriendenkring zou durven presenteren. En bedenk je vast: daarvoor moet het ‘cool’ en vooral openminded genoeg zijn, anders laat je zoiets echt nooooit aan je vriend(innet)jes zien!


inslikken dat verbod!

Wanneer het gebruik van jouw kind(eren) jou verbaasde… dan is jouw kind misschien al wel wat volwassener dan jij dacht?
…puntje van aandacht misschien?

Ga nog even door met slikken.
Bedwing jouw reflexmatige reactie om jouw kind te gaan verbieden om ooit nog te gebruiken: in het mooiste geval wordt er verder vanaf dat moment over middelengebruik gelogen!

Nix is een leuke afspraak die je van te voren goed kunt afspreken. Maar als je het daar over niet tijdig gehad hebt en je dus al te laat bent moet je niet gaan doen alsof je dat zo maar in kan halen.
Kondig in plaats daarvan wèl aan dat je het nog wel over gebruik wilt hebben binnenkort maar dat je dit eerst even wilt laten bezinken omdat je geen zin hebt in een geëmotioneerd gesprek of misverstanden over dit onderwerp.


vragen i.p.v. vertellen

Wanneer je dan één of twee dagen later inderdaad uit jouzelf over “gebruiken” begint, start dan dus niet (NIET!) gelijk over “alle redenen waarom je niet zou moeten gebruiken”! (ja, soms moet je als ouder even op je tong bijten …dat wist je al en dit is er óók weer een voorbeeld van).
Begin eerst eens met vragen naar de redenen waarom het middel aantrekkelijk was om te gebruiken. Zeg ook -als dat zo is- dat jij verrast bent en dat dit dus betekent dat jij blijkbaar niet op de hoogte was van het gebruik. Je begrijpt nu dat er een stukje is van het leven van jouw kind -dat bezig is om volwassene te worden- waar hij/zij over besloten heeft dat jij daar maar beter niks over te horen moest krijgen… Dat zegt wat! (en dat wil je serieus nemen).

Dat is niet per sé wantrouwen. maar veel meer een ding dat laat zien dat “drugs” door al de gebrekkige informatievoorzieningen en de rare reacties van onze politiek zo beladen zijn dat kinderen vaak denken: “Dat snappen ze toch niet, laat ik het er maar niet over hebben”…
Pas er dus voor op dat je ze over een jaar niet gelijk moet gaan geven (dat je het inderdaad allemaal niet snapte en dat je daardoor onhandig gereageerd hebt waardoor de zaken alleen maar verder in het geniep rollen).


vragen om te stellen:

En zijn in zo’n gesprek met jouw kind best wel een aantal vragen die je goed kan stellen:

  • “Zijn er veel vriendjes/vriendinnetjes die dit middel ook gebruiken?” ( en nu niet naar namen vragen)
  • “Wat doet het middel bij jou?”,
  • “Waarom is dat lekker/prettig/leuk?”
  • “Wáár is het leuk? (in de schoolbanken of aan de eettafel thuis zal het gebruik waarschijnlijk niet zo aardig uitwerken: waar is het dan wel leuk en vooral “waar is het op z’n leukst?)
  • Wat kan je beter of wat is leuker om te doen als je dit middel gebruikt hebt (en wees klaar om misschien dingen van je kind te horen die je niet had verwacht).
  • Wat denk je dat de uitwerking van het middel op mij zou zijn?

Kortom probeer te begrijpen wat de uitwerking van het middel is en waarom het voor jouw kind aantrekkelijk is, blijkbaar. Dat kan je leuk vinden of niet maar dat is de realiteit van jouw kind waar je het samen over kan hebben met dit kind dat jong volwassene aan het worden is.


een (jong-)volwassen gesprek

De toon van deze gesprekken zijn erg belangrijk. De toon van twee volwassen mensen die saampjes proberen om rustig (!) misverstanden uit de lucht te krijgen door ze te besproken op een volwassen manier. Kenmerkend aan en volwassen manier van praten met je kinderen is dat je niet bezeig bent om gelijk te krijgen maar vooral om gelijk te geven. Dat je het niet samen eens hoeft te worden als maar duidelijk is waar de verschillen zitten en wat die verschillen betekenen voor de samenwerking.

Als je ergens merkt dat je gelijk wilt hebben of dat je merkt dat je jouw stem begint te verheffen. Stop het gesprek, ga een blokje om lopen. Hou je voorhoofd en je polsen onder de koude kraan en ga pas weer door als je ook volwassen kunt praten.

Als jij wilt dat jouw kind een volwassen mening krijgt over lastige onderwerpen heeft het wenig nu om als een puber te gaan zitten drammen om gelijk te krijgen, dan gaat het om argumenten afwegen.

Uiteindelijk, ná dat je een gesprek of tien gehad hebt over dut soort onderwerpen kan het altijd nog zijn dat je gaat verbieden met als laatste argument: “in mijn huis gebeurt dit niet!”… maar daar moet je zeker niet te snel mee komen.

“In mijn huis gebeurt dit NIET omdat ik dat niet WIL!” is een troefkaart die je in een opvoeding maar een páár keer kunt uitspelen… Die moet je echt bewaren voor noodzaak.


De belangrijkste dubbele vraag

Als je die dingen saampjes rustig (!) besproken hebt, dan heb je eigenlijk nog maar één dubbele vraag. En die vraag is:

“Heb je al onderzocht wat de risico’s zijn en wat vindt je daarvan?”

Is het antwoord “nee” op de eerste vraag dan hoef je alleen maar te vragen om dat toch maar eens te onderzoeken (en dat jouw vriendjes nog nergens last van hebben dat is niet zo’n erg sterk argument). Maar vragen als:

  • “wat is is de mogelijke biologische schade voor welke organen?”,
  • “welke dingen leer je af doordat je ze niet meer hoeft te doen omdat het middel het voor je doet?” (voorbeelden zijn: je hoeft niet meer te leren om om te gaan met angsten omdat alcohol -als angstremmer- dat voor je doet -drinken geeft dus op lange termijn voornamelijk méér last van angsten-. Je hoeft niet last te hebben van onzekerheid want als je een snuif cocaïne neemt hoef je dat gevoel niet meer te voelen -netto effect is dus op de lange termijn dat snuivers vaak erg onzeker worden, al zeker als ze stoppen-)
  • “hoe zie jij de effecten van dit middel op het gebied van biologische verlsaving en hoe zie jij voor jou de effecten van emotionele afhankelijkheid?” – Want behalve de (biologische) “verslaving” waar mensen het vaak over hebben (overigens zonder dat zij nou precies begrijpen wat zij daar dan mee bedoelen te zeggen) is het minstens> interessant om de emotionele afhankelijkheid te onderzoeken die daar nog eens apart naast komt te staan, ook als er géén enkele sprake zou zijn van “verslaving”.
  • Met welke stofjes wordt deze drug wel eens versneden volgens jou? (“versnijden” is het bijmengen van goedkoper ander materiaal om ‘de winstmarge wat te verhogen’. Oh, en natuurlijk is een argument dat vast niet geldt bij jouw kind “want mijn dealer is echt een hele betrouwbare jongen” maar ja, die dealer koopt z’n dope toch waarschijnlijk ook weer bij een dealer…)

Het antwoord is het begin van een gesprek

En als het antwoord op de tweede vraag niet bevredigend is dan mag je jezelf eerst afvragen of het een slecht antwoord is of dat jij misschien het antwoord niet begrijpt.
Trouwens, er is ook geen goed antwoord want het gaat helemaal niet om het goede antwoord. Het gaat om het begin van een gesprek tussen jou en jouw kind(eren).
Een gesprek over “genieten” en hoe je dat doet, over hoe de leuke dingen van het leven in de weg kunnen staan van werkzaamheden en opleiding. Een gesprek over jouw eigen gebruik en de redenen waarom je dat wel gedaan hebt of niet gedaan hebt en wat je er van geleerd hebt. Een gesprek over grenzen van gebruik, hoeveel drinken wij wel of niet. Wat roken wij wel ok ook niet meer. Een gesprek over “Wanneer niet en wanneer wel?”. Een gesprek over school en over levenslessen…

en hopelijk een gesprek waarin jullie elkaar gaandeweg kunnen vinden en in de toekomst wat meer open kunnen zijn over lastige onderwerpen.


Als je me naar aanleiding hiervan iets wilt zeggen of vragen, laat me dat even weten:


Aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik*
Of eerst eens een kopje koffie drinken om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen
zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl


Advertenties

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.