Afspraken die “even niet doorgaan” Waarom is dat eigenlijk?

Calendar page, pen and pocket plannerWanneer je met verslavingen werkt dan komt het nog wel eens voor dat mensen echt van plan zijn te komen, dat zij echt ook een afspraak maken om te komen.. maar dat “het er even niet van komt” op het laatste moment.
Dat zijn dure afspraken zeg ik dan altijd. De tijd staat immers voor je gepland: dus waarom niet?

Nou eigenlijk daar zijn er een aantal redenen die daarvoor worden aangedragen:

  • het voelt even niet meer zo pijnlijk, of zo hard nodig.
  • d’r kwam even iets tussen
  • er kwam even wat gebruik tussen.
  • schaamte voor de verslaving
  • angst dat je niet meer zal kunnen gebruiken
  • angst dat ik niet meer zal willen gebruiken
  • ik geloof er niet in dat ik kan veranderen.
  • het geld

Als we even kijken naar die redenen op een rij..


Het voelt even niet meer zo pijnlijk, of zo hard nodig.
Ik weet niet of het je ooit is opgevallen dat je net voordat je naar de tandarts gaat ineens minder last hebt van je gaatjes. Of de hele dag loop je krom van de rugpijn maar net voordat je naar de fysio moet begint het een beetje te zakken.
En dat is allemaal oprecht en ook echt waar, want het heeft allemaal te maken met adrenaline. Dat stresshormoon maakt ons namelijk minder gevoelig voor pijn (nuttig als je tegenover een sabeltandtijger staat (uit de tijd dat dit soort hormonale stressreacties zo’n beetje hun laatste update hebben gehad). Maar het is minder handig als je moet beslissen of een mogelijk probleem mogelijk pijnlijk genoeg is om er eens wat beter naar te kijken.
Die stress-hormonenen stellen ons in staat om te vechten, om na het gevecht onszelf, misschien een tikkie gewond, naar huis te slepen en “de pijn die voelen we morgen wel”. Handig destijds met sabeltandtijgers maar ik denk dat ik in vergelijking met een sabeltandtijger toch behoorlijk mee val.
Een vraagje in dit verband is dan natuurlijk wel: Hoe pijnlijk wil je het hebben voor je er iets aan doet?


d’r kwam even iets tussen
Dat zegt waarschijnlijk hoe belangrijk iets voelde. Dus niet de pijnlijkheid maar juist de belangrijkheid want hiervoor zag je dat stresshormonen de pijnlijkheid van een situatie een beetje naar beneden kunnen bijstellen. Aan de andere kant is, als er inderdaad sprake zou zijn van verslaving, natuurlijk het “belang” wel een puntje van aandacht. De prioriteiten van een mens gaan namelijk op de schop door een verslaving. Door toenemende verslaving ontstaat dat “dingen er niet meer van komen”, het voelt gewoon niet zo belangrijk meer. Dat is ook de reden waarom het mensen met een verslaving uiteindelijk bijna altijd maatschappelijk zo slecht begint te gaan. Want “dat werk” of “de huur” of vriendschap, dat voelt allemaal steeds minder belangrijk. Dus die raken ze gaandeweg ook zoek.
Nou zal jij nog lang niet op dat niveau zijn aangeland. Maar het is toch best belangrijk om even na te denken of de dingen die jij niet zo belangrijk meer vindt mogelijk minder belangrijk zijn geworden door het verslavingsproces.. Maar dus eigenlijk wel belangrijk zijn op de lange termijn.

Een aparte categorie hierin is: er kwam even wat gebruik tussen.
Nou daar ben ik dan anders in dan veel andere verslavingsbehandelaars. Als jij onder invloed verschijnt, zeg dat dan gewoon even maar kom wel! Dan doen we gewoon andere nuttige dingen of we richten ons iets meer op huiswerk, op de dingen die je morgen kan doen als je je breincellen weer wat meer op één rij hebt.
Ik ben daar niet zo veroordelend is, ik heb wel meegemaakt dat het idee om met een therapeut te gaan praten voor mensen zo beangstigend was dat ze echt een drankje nodig hadden voor ze naar me toe durfden, dat kan gebeuren in het begin. Niks mis mee. Met niet komen bereik je minder.


Waarmee we komen op de volgende reden: angst en schaamte
Eerst even schaamte. Ik weet uitstekend hoe gebruik leuk kan zijn en ik weet ook uit ervaring dat je niet altijd per se de handigste dingen doet als je onder invloed bent. Dus wat dat betreft zitten we op hetzelfde level. Nou weet ik ook wel dat er natuurlijk altijd een raar verschil is tussen behandelaar en klant. Het is inderdaad weinig waarschijnlijk dat ik het over mijn issues ga hebben *knipoog*. Maar schaamte is nou uitgerekend bij verslaving niet iets dat je tegen hoeft te houden. Als je jezelf schaamt ten opzichte van jezelf, dat kan. Dat kan soms (!) zelfs vruchtbaar zijn. Maar ten opzichte van mij.. Ik wéét hoe lastig verslaving is. Sterker nog, ik begrijp het theoretisch waarschijnlijk nog beter dan jij. En als jij het aan het einde van de dag net zo goed begint te begrijpen als ik, dan zal je merken dat die schaamte echt een heel stuk minder is.
Schaamte voor terugval is ook zo’n ding.. Ik zou graag een euro hebben voor alle keren dat ik met mensen aan tafel heb gezeten, glimlachend om die keer dat ze een afspraak hadden afgezegd omdat ze zich nog schaamden over een uitglijer.


De angst dat je niet meer zal kunnen gebruiken.
Één: je moet niks want anders wordt je van mij afhankelijk. En je kwam al voor afhankelijkheid. Dus dat lijkt me geen goed idee.
Twee: meestal hebben mensen eerst nog wel wat huiswerk te doen voordat ze gelijk aan “stoppen” beginnen. Ik ben helemaal niet zo van het “stoppen” daar zijn mensen met een verslaving soms al veel te veel of veel te vroeg mee bezig (waardoor het er niet van komt)


De angst dat ik niet meer zal willen gebruiken
Ja, dat is een heel, heel diep gevoelde angst die inderdaad vaak voorkomt… (sorry) BIJ VERSLAVING.
Wat denk je van die schrik die je ongekend om je hart kan slaan als de winkels bijna dicht zijn en jij hebt niet voldoende in huis dat je kan roken of drinken. Die angst dat je cokedealer vergeet om langs te komen, die angst dat je niet meer kunt doen wat je gewend was om te doen om je lekker te voelen…
Ja, als ik mijn werk goed doe dan ben jij er op enig moment van overtuigd dat je minder wilt doen wat inderdaad misschien nu een verslaving begint te worden. Misschien zelfs beslis jij dat je het helemaal niet meer wilt omdat dat dan blijkbaar het makkelijkst is. Maar neem van mij aan, daar zit dan meestal nog wel wat tijd en gebruik tussen.
Een enkele keer is dat niet zo. Ik heb ook klanten die al zo veel voorwerk hebben gedaan dat het de eerste afspraak eigenlijk een moment is waarop de kogel door de kerk gaat. Maar dan is die angst meestal minder groot, en voor zover hij wel bestaat gewoon iets dat getackeld moet worden zoals andere dingen.


ik geloof er niet in dat ik kan veranderen.
Ik denk dus van wel. Veel van mijn klanten denken dat ook, achteraf. Ook al keken zij er misschien tegenop.
Maar als jij jezelf al voorgenomen hebt dat je niet wilt veranderen (dat is iets anders dan dat je het niet zou kunnen) dan houdt alles natuurlijk wel gelijk op. Je gaat alleen veranderen wat jij zelf wilt veranderen, want het is juist de bedoeling dat jij weer de teugels in de hand krijgt van jouw wil.


En als laatste argument de prijs van de behandeling.
Nou ja, daar kan ik kort over zijn. Doe mij nou echt een lol en reken dat even uit. Hoeveel moet ik kosten voordat ik half zoveel kost als de uitgaven aan …
Ik hoef deze zin toch niet af te maken he?
Nee, je kan mij niet terug claimen bij de verzekeraar want anders dan moet je de boeken in. Nee, ik ben niet gratis en ik heb ook mijn hypotheek (die jongens die weten pas hoe ze moeten verdienen!)
Ja, de meeste mensen hebben meerdere behandelingen nodig maar ik ben wel iemand die het belangrijk vind dat er genoeg tijd tussen behandelingen zit. Dus waar ik laatst nog om zat te lachen met een van mijn klanten die mij eens in de twee a drie maanden ziet. Hij zei: “als ik bekijk wat ik daarmee terug heb verdiend.. daar zou ik je het komend half jaar nog dagelijks van kunnen zien!”

Enne… als je een afspraak hebt gemaakt.. dan had je daar op dat moment waarschijnlijk wel een reden voor.
En onthoud (wat mij betreft) je moet niks. Het draait allemaal om vrije wil!


Ik kan je helpen met het aanscherpen van de verschillende noodplannen. Als je het daar eens over wilt hebben laat het me even weten:

Aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik*
Of eerst eens een kopje koffie drinken om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen
zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.