Waarom hebben we nog altijd geen oplossing voor verslaving?

niet één oplossing voor verslaving

Cocaine and dollar on black backgroundIk keek laatst een youtube een stukje over de vraag waarom we “nog altijd geen oplossing hebben voor kanker?”(als je geïnteresseerd bent, kijk: http://youtu.be/7tzaWOdvGMw)
Eigenlijk is het antwoord al heel snel en genuanceerd dat “kanker” weliswaar een hele grote vlag is, maar dat daar totaal verschillende problemen onder terecht komen die weliswaar oppervlakkig gezien allemaal te maken hebben met ongeremde celgroei. Maar dat het aan de andere kant volledig onterecht is om het door die overeenkomst dan maar allemaal onder dezelfde vlag te schuiven. De ene vorm heeft soms maar nauwelijks iets te maken heeft met de andere soort van kanker.

Je snapt dat ik als verslavingsdeskundige hier een parallel zie. “Waarom hebben we nog steeds geen antwoord op verslaving?” Nou omdat er onder die grote vlag “verslaving” ontzettend veel verschillende problematiek schuilt.

Precies de reden waarom verslaving zelden langdurig verbetert met slechts een standaard-aanpak. Oh ja, het “stoppen” lukt uiteindelijk vaak wel (zeker als er eenmaal genoeg shit en schuldgevoel is ontstaan doordat de verslaving te veel uit de hand is gelopen), maar het “gestopt blijven” dat is toch vaak een probleem op de langere duur. Dat is vaak moeilijke -want vaak pijnlijker- om naar te kijken.


Verschillen

De onderdelen van verslaving die in meer of mindere mate aanwezig kunnen zijn zoals de tolerantie, de gewenning waardoor je meer nodig hebt om de gewenste effecten te bereiken (en natuurlijk is de ene persoon uit de ene familie daar gevoeliger voor dan een ander uit een andere familie). Oh en over het gewenste effect. Wat is dat “gewenste effect”? Daar loopt het al zo uiteen. Voor de één is dat “rust” voor een volgende “vergeten”, voor een ander is het juist hoop of de moed om het verdriet toe te laten. Voor een volgende is het fun of energie of de moed om te schelden of te vrijen. De één komt uit een invoelend nest met liefdevolle waarden en normen en de volgende komt uit zo’n belerende, ontkennende en enge familie met een dusdanig restrictieve geloofsvorm dat het eigenlijk redelijk begrijpelijk is dat iemand zich vrijer wil voelen. “Zoveel mensen zoveel wensen”… en wat zijn eigenlijk de dingen die er in het dagelijkse leven niet van komen? Alleen al hierin verschilt de ene mens van de ander. Zie ik in het gebruik een manier om te communiceren of juist een manier om even iets voor mijzelf te hebben. Zoekt ik slaap of actie of prestatie of rust?


Verschillen onderweg

En wat denk je van het afstompen waardoor de kick heftiger moet, de stress die steeds groter wordt zodat de behoefte aan rust groter wordt en waardoor het steeds ingewikkelder wordt om na te denken.

Wat denk je van het zelfvertrouwen dat steeds minder wordt omdat je telkens wéér niet blijkt te kunnen doen wat je jezelf voorgenomen had. En natuurlijk heeft de ene mens meer om trots op te zijn en een volgende minder waardoor het middel des te aantrekkelijker wordt. Natuurlijk heeft de één meer om het voor te doen en de ander minder. Maar voor iedere verslaving waar iemand in wegglijdt geldt altijd weer het verlies van andere interesses omdat het middel steeds belangrijker wordt. En natuurlijk als er veel andere dingen waren in je leven dan pakt dit anders uit dan voor een ander die al een leeg leven had. Wat denk je van andere ervaringen of trauma’s en psychologische problemen als overspanning of emotionele verwaarlozing of burn-out of eenzaamheid.


Verschillende oorzaken

Of wat denk je van psychiatrische problemen als depressie of ADHD of borderline of manie (of die nou (h)erkend worden of niet). Dat zijn allemaal levenservaringen die andere gevoelens geven dan het ‘normale’ landelijk gemiddelde. Dus als je wilt proberen om dan toch “normaal” te zijn zodat je er bij kunt horen terwijl je toch eigenlijk anders dan de ‘normale’ gevoelens of wensen hebt, dan zul je dus waarschijnlijk ook vaker naar “anders dan dan gebruikelijke” manieren op zoek zijn om je gevoelsleven in de hand te houden.

Als je een ziekte hebt of je bent vluchteling bent of een heftige ziekte hebt, als je een anders dan gebruikelijke seksualiteit hebt of als er geheimen spelen in je leven die je anders maken. Als je ontslagen wordt of te veel moet werken of jouw partner of je kind heeft zorg nodig terwijl je financieel je hoofd al nauwelijks boven water kan houden.


Verschillend verloop

En hoe loopt je leven dan in relatie tot dope? Kom je een gebruiker tegen die je laat proeven van een mogelijkheid om je levenskwaliteit even te verbeteren? Is het een bekende drug als alcohol die uitweg gaf? Is het een betaalbare drug die helpt om je goed te voelen, die je biedt wat je nog niet op een andere manier hebt gevonden? Of is het een dure drug die maakt dat je niet alleen anders dan gebruikelijke manieren moet vinden om te komen aan de mogelijkheden die je lijkt te zien, maar iets dat ook nog een keer maakt dat je op ongebruikelijke manieren aan geld zal moeten komen om het te betalen. Heb je nog werk en probeer je het met overwerk bij te verdienen, al komt het steeds wat vaker voor dat je op je werk al gebruikt of dat de kater maakt dat je de maandag over moet slaan? Ben je jouw gewone werk al kwijt? En ben je dan nog aantrekkelijk genoeg om het in de prostitutie te proberen of lokt oplichten of diefstal als de geldnood te hoog wordt.


Verschillende middelen

Is er trouwnes maar sprake van een enkel middel of ben je meer een polygebruiker die verschillende middelen combineert (en soms misschien van het ene gebruik in het andere rolt)? Wat is de verslavende werking van de middelen van jouw keuze en hoe gevoelig ben jij genetisch voor juist dat middel. Hoe snel ontwikkelt zich de honger naar het middel biologisch? Is het iets dat je slikt en dat langzaam vanuit e darmen in je aderen wordt opgenomen? Of is het snuiven en lost het al sneller op in de slijmvliezen of heb je het er inmiddels voor over om een naald in je aders te schuiven of rook je het en adem je het in om het de volgende hartslag al in je brein te voelen inslaan.


Verschillen in starten

Hoe vroeg ben je begonnen en hoe jong en ongerijpt was jouw brein toen je het middel voor het eerst tegenkwam of hoe lang heb je geleefd zonder regelmatig gebruik en heb je dingen kunnen leren begrijpen en oefenen.
Hoe verlammend is voor jou de gedachte dat je niet meer zult kunnen gebruiken, hoe groot is de paniek dat je zonder zult komen te zitten en hoe groot is jouw angst voor de angst?


Verschillen in stoppen

Want natuurlijk gaat niet iedereen de criminaliteit in! En natuurlijk stopt het grootste deel van de menen met een verslaving met het gebruik zelf zonder behandeling omdat zij zichzelf de moeite waard vinden en op andere manieren gaan werken aan hun levensgeluk. Maar een volgende heeft minder vrienden of minder sociale mogelijkheden of minder vertrouwen in de mensheid. Sommigen stoppen… en stoppen een tijdje later weer en weer opnieuw… Of starten opnieuw met een andere drug waarvan zij over een poosje weer afscheid moeten gaan nemen.

Sommigen zullen stoppen met stoppen en geven zich op een depressieve en hopeloze manier over aan hun gebruik. Anderen stoppen met stoppen en starten met leven, houden hoop en vrienden en vinden tijdig goede therapeuten en lotgenoten om ze scherp te houden op de leefstijl die hun levensgeluk brengt. Anderen gaan juist starten met een andere manier van leven die maakt dat ze in evenwicht komen met hun middel van keuze, controle over het gebruik is mogelijk voor een aantal mensen. Anderen hebben geen zin meer in het gedoe dat ontstaat door het middel en ze hebben geen zin meer in dat halfslachtige gebruik dat het telkens toch ook weer niet is wat ze ervan gehoopt hadden en ze kiezen voor abstinentie, de nul-optie omdat dat uiteindelijk toch het makkelijkst blijkt te zijn. Voor sommige drugs zijn medicijnen om dat proces makkelijker te maken, voor andere niet. En ook medicijnen, net als drugs werken voor de één anders uit dan voor de ander. Dus waar de één er duidelijk baat bij heeft merkt de volgende er helemaal niks van.
Een volgende heeft alleen maar vrienden en collega’s over die regelmatig gebruiken en daardoor lijkt het zo onmogelijk om alleen tegen de stroom op te roeien en een ander verlaat deze stad, dit land en begint ergens volledig overnieuw.


Verschillen in verslaving

De vrouw die overspannen als alleen opvoedende moeder uitsluitend in slaap kan komen na en slaappil en halve fles sherry, de man die alleen genoeg verkoopt als ie snel genoeg kan praten doordat ie genoeg gesnoven heeft, degene die alleen vriendschappen weet te starten door samen te drinken, snuiven of roken, de junkie die niets meer heeft en jaloers door hun raam naar binnen kijkt… het is allemaal “verslaving”…
Is het begrijpelijk dat je genuanceerd moet kijken als je resultaten wilt bereiken? Is het begrijpelijk dat er niet één oplossing is voor “verslaving”?


Als je het hier eens over wilt hebben laat het me even weten:

Aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik*
Of eerst eens een kopje koffie drinken om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen
zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.