Hoe voorkom je dat eeuwige veroordelen vanuit boosheid?

veroordeling brengt weinig

PraatmetHans_Teleurstelling-RoosHet is heel makkelijk om te veroordelen, sterker nog het is moeilijk om dat niet te doen.
Natuurlijk zijn er een heel stel afspraken niet nagekomen in de loop der tijd. Dat bedoel ik niet lullig of verwijtend. Maar dat gebeurt heel natuurlijk, dat is niet te voorkomen als jouw brein halverwege de avond ineens anders gemotiveerd raakt.

“mensen met een verslaving zijn niet ongemotiveerd, ze zijn anders gemotiveerd.”

Dan is het heel makkelijk om die teleurstelling om te zetten in boosheid.


Boosheid en verdriet

Boosheid heeft -net als verdriet- te maken met dingen die je verloren hebt. Alleen (en dat is tegelijk het verschil met verdriet) bij boosheid ga je ervoor vechten om het terug te krijgen.
Bij verdriet laat je makkelijker los, laat je de dingen gaan.
Middelengebruik maakt het makkelijker om dingen “te laten” en vaak zie je dat het leven mensen al behoorlijk heeft geoefend in “moeten laten gaan”, in verlies. Middelengebruik als steuntje daarbij lijkt dat makkelijker te maken maar de keerzijde daarvan is dat je onder invloed dingen losgelaten hebt waarvan je de volgende morgen denkt: “damn, dat had ik vast moeten houden.”

stel nou dat er niks mis is met jou zelf maar alleen maar met jouw zelfbeeld?

En precies daarvan kan je behoorlijk in de war raken. Dan begin je jezelf te veroordelen in plaats van de schijnoplossing.
Ook weer logisch want de rust van het loslaten is op zichzelf oprecht. Alleen zijn het dingen die je misschien eigenlijk nog wel wilt hebben. Dat kaatsende gevoel kan de rust van het gebruik weer aantrekkelijker maken. Aan de andere kant is de omgeving vaak juist bozer en bozer. Juist omdat je “de volgende morgen” oprecht (!) gezegd hebt dat je ergens voor wilt vechten dat je ’s avonds weer bereid bent los te laten maakt dat de mensen zich steeds meer vastbijten in vechten terwijl je zelf misschien steeds meer in een hopeloze verdrietigheid terecht komt als je gebruikt.


de uitweg

De uitweg is dit verhaal is om echt rekening houdend met de twee kanten van de zaak duidelijk te gaan maken waar jij voor wilt blijven vechten en wat je zelf echt los wilt gaan laten. Welke dingen boosheid verdienen (die je dus ook mag voelen) en welke dingen verdriet verdienen (die je dus ook mag voelen).

En laat je niet te makkelijk in de schijnoplossing van “laat maar” afglijden want de kans is best groot dat je het helemaal niet wilt “laten” als je straks weer ‘boven water’ bent!


Als je me naar aanleiding hiervan iets wilt zeggen of vragen, laat me dat even weten:


Of als je naar aanleiding hiervan samen aan de slag wilt?: Praat eens met Hans .. *klik*
Of eerst eens een kopje koffie drinken om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen
zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl


Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.