Het tweede “lastige gesprek” met jouw kinderen (dat vaak niet gevoerd wordt)

Question: Hans, mijn zoon is straalbezopen/knetterstoned/überwappie thuisgebracht. Wat moet ik doen?

Answer: je eerste reactie geven als jouw(!) persoonlijke reactie en vervolgens snel het lastige gesprek gaan opstarten


Het “lastige gesprek” met de kinderen.

PraatmetHans-LastigOudergesprekNee, niet dat gesprek over de dingen die je allemaal kunt met de geslachtsorganen en de macht en de prettige gevoelens die dat kan geven (en alle misverstanden die daardoor kunnen ontstaan). Nee, ik heb het over het gesprek na de eerste keer dat je het gebruik van jouw kind uit de hand hebt zien lopen.
Tè stoned, tè wappie, tè bezopen, tè… (En waar jij “te” wilt leggen dat is aan jou als opvoeder).
Kinderen zullen jouw grenzen uitproberen. Zeker wanneer het lastig voor je is om die aan te geven en zeker ook wanneer jij ze te vroeg stelt. En hopelijk in hun puberteit.

En grenzen onderzoek je als kind voornamelijk op de plekken die niet zo duidelijk zijn aangegeven, lees: de onderwerpen waar niet zo makkelijk over werd gesproken en die alleen het gedrag van jouw opvoeders hebben als richtingaanwijzer.


het gesprek over gebruik van middelen

Het lastige gesprek is een gesprek dat zó lastig is dat het vaak niet wordt gevoerd, dat ouders niet eens in de gaten hebben dat ze het gemist hebben. Het gesprek over gebruik van middelen is namelijk vaak geen gesprek. “We hebben je toch gezegd dat we het niet willen hebben!” is niet bepaald een gesprek. Maar een uitleg over de dingen die jij hebt ervaren (of de dingen die jij niet hebt durven ervaren), die je heb zien gebeuren (of die je alleen hebt gehoord), de dingen die je hebt gelezen (en de betrouwbaarheid van de bronnen in jouw ogen) en de conclusies die jij daaruit hebt getrokken voor jezelf… en voor jouw kind… en de ruimte die jij daar wilt laten voor eigen beslissingen of niet… Dat zijn gesprekken!


Grenzen, gezonde grenzen

Kinderen zullen moeten leren hun eigen grenzen te stellen en één van de grenzen waar zij in deze tijd rekening mee zullen houden is dat er een oneindig aantal middelen is van softere drugs met een slechte naam tot hardere drugs met een goede naam (alcohol als belangrijk voorbeeld)
Laten we duidelijk zijn “middelen” geven mogelijkheden om je gevoelsleven te beïnvloeden. Dus hoe meer je als kind geleerd hebt jouw eigen gevoelsleven op een leuke manier te beïnvloeden, hoe minder drugs noodzakelijk zullen voelen. Maar als je dat niet geleerd hebt of je hebt als kind niet geleerd de risico’s van drugs te (h)erkennen, dan kan het behoorlijk uit de hand lopen. en dan zal je als kind vast een keer die grenzen van jouw ouders overschreden hebben.
Dan is het tijd voor een gesprek met twee lagen.


Toelichting van de twee lagen

Zoal bij veel beelden uit de DSM is het bij middelen misbruik belangrijk om een verschil te maken tussen:

  1. aan de oppervlakte: het gedrag (inclusief de “triggers” en de gevoelens van het moment), het gebruik, het controle verlies, het verlies van zelfwaarde doordat je zelf gedaan hebt waar je achteraf niet blij mee bent, en
  • daar onder de gevoelsmatige onderstroom: niet alleen de biologische honger die maakt dat je iets belangrijk voelt terwijl je ergens oppervlakkig ook wel weet dat het slecht uitpakt (een honger waarmee je moet leren leven), maar vooral ook de emotionele behoeften en psychologische “minefields” of “zwarte gaten” die onderliggend dat oppervlakkig gedrag veroorzaken.De eerste reden zal vast nog niet spelen -als je een beetje hebt zitten opletten terwijl je kind opgroeide dan heb je dat waarschijnlijk wel eerder (h)erkend- en een biologische verslaving heb je niet zo maar, daar moet je eigenlijk nog best een beetje voor doorzetten voor je die echt goed hebt laten ontstaan.
    De tweede reden is veel bepalender en sneller en die zorgt er juist voor -zeker als je ‘m niet voldoende hebt uitgesproken en voorgeleefd hebt voor jouw kind- dat ie tot het doorgaand gebruik kan lijden dat de eerste reden in de hand werkt.


    Het gesprek

    Het is eigenlijk niet zozeer een enkel gesprek als meer een doorlopend punt van aandacht in de opvoeding: Wat gebeurt er om jou heen met middelengebruik, lieverd?

    • Daarin is dus aan de ene kant de oppervlakte laag te herkennen, de oppervlakkige stroming. Wat zijn de middelen die je op school of na de schooltijd ziet gebruiken om je heen, wat zijn de middelen die je op jouw (sport)club ziet gebruiken voor of na de wedstrijd, wat zijn de middelen die je jouw opvoeders en docenten ziet gebruiken, wat kom je tegen als je uit gaat?
      Wat zie je dat de uitwerking is van die middelen, Wat zie je dat ze doen met mensen (en vinden ze dat leuk of niet)?
      Wat zijn de grenzen die je aan het gebruik van je vrienden stelt, wat zijn de grenzen die jouw vrienden zichzelf stellen, wat zijn de grenzen die je ziet dat wij onszelf stellen als opvoeders als jij er bij bent en wat zie je eigenlijk van ons als jij er niet bij bent? (Als ze daar eerlijk antwoord op geven dan is dat nog wel eens een antwoord waar ouders van schrikken.)
      Een ander oppervlakkig aspect van middelengebruik is ook het onderzoek naar de schadelijkheid van middelen dat je gezamenlijk kan doen. Zoek goede bronnen en zoek naar een gezamenlijke mening waarbij het niet alleen maar gaat over simpele statements maar gezamenlijk onderzoek waarbij je ook de bronnen goed onderzoekt.
    • Maar vergeet niet te praten over de onderstroom. Waarom gebruiken mensen. Waarom zou jij gebruiken? Ja, het werkt, reken maar van Yes! (de goeie dope doet wat je er van mag verwachten) maar wil je het meemaken? Wil je beleven hoe leuk het was om vervolgens een leven te hebben zonder die ervaring?

      Kan je dan ook je leven nog interessant maken zonder?… is de centrale vraag.

      Welke issues spleen er, zijn er geheimen, gebeurtenissen die je wilt vergeten (waar de juiste drugs erg ‘aardig’ bij kunnen helpen. Maar het maakt wel dat je die herinneringen dus niet een plek in jouw nuchtere leven weet te geven. Zijn er bepaalde gevoelens die je alleen weet te hanteren middels gebruik? Zijn er bepaalde dingen die je alleen weet te beleven als je “voldoende op” hebt? Hoe is het met spiritualiteit, met ongedwongen fun en plezier? Is daar ruimte voor in jouw leven? Wat is het voorbeeld dat wij je gegeven hebben? Hebben we laten zien dat we pas ontspannen als we wat op hebben of laten we zien dat het leven ook zonder gebruik ontspannen kan wezen?
      Wat zijn de doelen die zij hebben in hun leven en in hoeverre zijn chemische middelen nodig om te bereiken dat je bij de groep hoort die aantrekkelijk lijkt om bij te horen… (en waarom is die groep eigenlijk zo aantrekkelijk om bij te horen? Wat accepteren zij van jou of wat lijken zij te hebben wat jij zoekt?
      En dan hebben we nog de lastige aspecten van bepaalde (erfelijke?) diagnoses. Zoals dus inderdaad de gevoeligheid voor een biologische verslaving die behoorlijk te erven is. Of wat denk je van de AD(H)D van de (biologische) paps of mams, of de neiging tot depressie of juist manie? Wanneer je een psychologische of een psychiatrische aandoening hebt dan worden bepaalde middelen aantrekkelijker voor iemand. Hoe vind jij dat er om gegaan moet worden met medicijnen, bijvoorbeeld. Zó vaak hoor ik van ouders die niet willen dat hun kind medicijnen slikt voor een bestaande aandoening maar dat ze eigenlijk óók geen ‘last willen hebben’ van diezelfde aandoening… “zit nou eens rustig” is een hele unfaire opmerking als je geen training en/of medicatie hebt gehad voor een hyperactieve vorm van ADD. “Kom nou eens in actie” is een hele unfaire opmerking als er depressie bestaat. “Zie nou eens hoe jij jezelf gewoon de moeite waard kan vinden” is een bijna false opmerking als jouw kind borderline problematiek heeft. “Zeg gewoon NEE” is nogal unfair als jouw kind de halve opvoeding geen “nee” heeft mogen zeggen. en ga zo maar door…
      En het ellendige is: voor al deze lastige momenten is er wel een dope om ze makkelijker te maken.

    Heb het over het gevoelsleven en maak een verschil tussen het omgaan met het werkelijke gevoel en het wegstoppen van het gevoel. Een gevoel dat geen expressie krijgt is niet een gevoel dat er niet is.
    “Niet-boos” is iets heel anders dan “vergevend”, “on-verdrietig” is iets volledig anders dan “blij”, “erotisch opgeschroefd” is iets heel anders dan “genietend van je seks”, on-spanning is iets 180 graden anders dan ontspanning. Wanneer je jouw kinderen goed opvoedt in het herkennen van plastic gevoel versus echte emoties, wanneer je jouw kinderen opvoedt in het verschil tussen gevoelens waar je beter niet naar kan luisteren (automatismen en craving) en luisteren naar je hart,, dan zullen ze misschien best een keer een andere keuze maken dan dat jij voor ogen had, dan zullen ze misschien best eens een keuze maken waar ze zelf spijt van hebben de volgende morgen. Maar als je de verschillende lagen (h)erkent als opvoeder dan kan je dus ook zeggen:

    • Aan de ene kant schrok ik me kapot en werd ik even boos. Dat is mijn eerste gevoel als ouder als ik mijn kind in die staat zie, Sorry maar daar ga ik mij niet voor verontschuldigen
    • Maar ik ben blij dat ik het zie want -ook al voelt het nu een beetje awkward en hadden we allebei liever gehad dat dit nooit gebeurt was, het is gebeurd en het is een mooie aanleiding om met jou eens uitgebreid te praten over gevoelens, over gebruik van middelen en over levenskwaliteit…. en hoe ik je misschien kan helpen om dat te bereiken.

    Ik hoop dat jullie goed gesprek houden (en blijven houden)


    cupofteacupofcoffee

    …als je eens (anoniem) wilt praten
    bij een kopje thee of koffie?.. dat kan!


    Als je het hier eens over wilt hebben laat het me even weten:


    Aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik*
    Of eerst eens een kopje koffie drinken om je te informeren?

    • Zie FAQ’s •

    Gratis en zonder verplichtingen
    zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

    PraatmetHans.nl

    Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.