#LGBTQ en #verslaving… waarom komt verslaving meer voor in die groep?

Being Me – #LGBTQ

PraatmetHans_Rainbow-Flag-Orlando

Persoonlijk: Orlando is niet de reden van deze post, ik was al met dit onderwerp bezig. Maar het is wèl de oorzaak dat ik er nu over wil schrijven!

De reden voor deze aparte categorie in m’n site is het feit dat LGBT aan de ene kant niks ‘speciaals’ is, aan de andere kant verdient deze groep wel specifieke aandacht.

Allereerst: Wat is eigenlijk LGBT(Q) -of LHBT-?

“Being Me – #LGBTQ” is een deelprogramma dat de Engelse afkorting LGBTQ gebruikt.
“LGBTQ” staat voor:

  • Lesbisch
  • Gay (homoseksueel)
  • Biseksueel &
  • Transgender
  • …en de Q staat voor zowel Questioning als voor Queer

LGBT is internationaal dé afkorting geworden van de beweging van mensen ie zich als LGBT definiëren. In Nederland en België wordt ook vaak de vertaling LHBT gebruikt (Lesbisch, Homoseksueel, Biseksueel, en Transgender).
De “Q” erbij, die is omdat er al heel veel gebeurt in de omgeving van de mensen die “Queer” en/of nog “Questioning” zijn. Alleen al op het moment dat je voor jezelf begint te erkennen dat jouw seksualiteit misschien wel wat ‘anders’ is dan het landelijk gemiddelde, dan gebeuren er dingen met je op het gebied van uitsluiting en het zoeken van steun.
Wanneer we bijvoorbeeld kijken naar het aantal mannelijke homoseksuele mannen dan zien we dat klachten als gevolg van het misbruik van alcohol en andere drugs ruim twee tot ruim dire maal zo hoog licht als het landelijk gemiddelde. En dat is echt niet omdat zij zwakker zijn…
Wat maakt het gebruik onder deze mensen dan toch zo veel hoger? Mijns inziens best een belangrijke vraag in een tijd waarin mensen weer méér en méér worden gediscrimineerd voor hun “anders zijn”. Mijns inziens een vraag die we mogen stellen, juist door Orlando.


Negativiteit

Niet te ver uit de kast
(Ervaringen van homo- en biseksuelen in Nederland)
Saskia Keuzenkamp (red.), Niels Kooiman, Jantine van Lisdonk
Sociaal en Cultureel Planbureau Den Haag, maart 2012

Als we kijken naar het aantal aanmeldingen maar vooral ook als we kijken hoeveel mensen inmiddels géén aangifte meer doen omdat zij er niet meer op vertrouwen dat het nut heeft om nog aangifte te doen dan kunnen we niet anders als erkennen dat er een groeiende homo-negativiteit is. Dat is schrijnend, alleen al als we kijken waar we vandaan komen.

Amsterdam was een stad waar internationaal naar gekeken werd omdat daar uitbundig gevierd werd op de feesten dat je ook andere vormen van seksualiteit had. Inmiddels wordt alles keurig weg gereguleerd en worden we rechts en links ingehaald door andere grote steden in Europa die destijds naar ons opkeken voor onze open-mindedness. De Gay-pride boten staan inmiddels vol met keurig gekleed wuivende politici die er ook graag een beetje bij horen -nu ze zich inmiddels gerealiseerd hebben dat homo’s ook stemrecht hebben (ja inderdaad, je hoort cynisme)-. Feesten als Wasteland zijn de stad uit gepest door keurige regeltjes en enge verhalen (terwijl er gemiddeld 10x meer -dope-ongelukken gebeuren op de gemiddelde rave).
We durven gewoon niet meer in Nederland. Want je bent best vrij hoor in Nederland als LGBTQ-er… als je jezelf maar niet te veel laat zien (niet voor niks heet het rapport “Niet te ver uit de kast”.
En daar begint het probleem…


Trauma-kans

Omdat de kans op discriminatie op school, op het werk en in -bijvoorbeeld- de sportzaal is groter geworden. Vrouwen die elkaar openlijk kussen… nou ja, dat vinden we dan nog wel geil… maar mannen die elkaars hand vast houden op straat, kleding die seksuele kleur uit straalt (denk aan kleurigheid, latex, leer of pauweveren)? Dat soort dingen durven zowel mannen als vrouwen niet meer te dragen omdat het minstens gesis oplevert en je inmiddels serieus de kans loopt klappen te krijgen omdat je zichtbaar bent.

Dus natuurlijk kunnen we reageren met “ze moeten zich ook niet zo kleurrijk opstellen”. Maar wat als je jezelf nou eenmaal kleurrijk voelt?
Natuurlijk kunnen we zeggen “ik vind het echt niet zo erg hoor… als ik het maar niet te veel zie.” Hoe denk je dat dit voelt voor iemand die anders leefheeft?

De relatie tussen grensoverschrijdingen, mishandeling, discriminatie en middelenmisbruik is inmiddels vaak genoeg onderzocht en duidelijk:
Als jij gediscrimineerd wordt om je huidskleur, je geloof, je seksualiteit of voor mijn part je haarkleur, pesterijen en onderdrukking geven heftige sociale gevoelens. De angst voor uitsluiting -één van de heftigste angsten van ieder zoogdier- geeft gevoelens waar je vervolgens wat mee moet. Gewone gevoelens daar kun je normaal over doen. Maar gevoelens die heftiger zijn dan normaal, daar heb je soms ook abnormale maatregelen voor nodig.

Het is logisch dat ik die angsten en schaamte (sociale angst) graag onderdruk met alcohol, of dat ik de pijn door de uitsluiting graag wegwerk met opiaten. Het is logisch dat ik mijn onzekerheid graag overschreeuw met coke of speed, dat ik mijzelf soms overschreeuw om erbij te horen. Het is logisch dat ik de woede graag weg blow met cannabis, woede die ik voel omdat ik de kans loop in elkaar geslagen te worden zonder dat ik iemand iets heb aangedaan.
Wat denk je dat er gebeurt als je ziet dat het voldoende is om “anders lief te hebben” om te worden neergeschoten wanneer je danst? Dat wordt een bijna traumatische ervaring als zoiets optelt bij de bestaande onveiligheid in je eigen leven.


Ja maar…

Trauma’s die bestaan echt niet alleen in het leven van homofiele, lesbische, biseksuele, transseksuele of queer mensen. En de pesterijen om jouw seksuele voorkeur die verschillen niet wezenlijk van andere pesterijen. We vinden het inmiddels normaal om mensen te pesten, en er bestaat al jaren zinloos geweld op straat.
Er is misschien helemaal niet zo veel kwalitatief verschil…

Maar kwantitatief verschil is er wel.
Want de kans dat je gepest wordt is aanzienlijk groter wanneer je een andere seksualiteit hebt dan andere mensen, zeker in kwetsbare periodes zoals op de lagere school of de middelbare school, als je het allemaal net aan het ontdekken bent.
De ellende is ook dat je van een enkele tik wel geneest. Maar een herhalende tik steeds op precies dezelfde plek, dat geeft andere effecten. Het feit dat je niet alleen op school gepest, maar ook op je werk uitgesloten, op de sportschool met angst bekeken wordt en dat je op straat moet oppassen om jezelf niet te zijn, dát maakt de herhaling die veel extra gevoelens geeft die vervolgens (chemisch) gekanaliseerd of onderdrukt moeten worden.


Onderdrukking en discriminatie

Laten we wel zijn de kans dat je gediscrimineerd wordt wanneer je biseksueel bent (regelmatig zelfs ook vanuit een homoseksuele hoek -gediscrimineerden hebben vaker de neiging om anderen te discrimineren-), of op het moment dat je merkt dat jouw lichaam niet bij jou seksualiteit past, als je merkt dat jouw wensen op seksueel gebied anders zijn dan anderen (denk aan fetishes, BDSM etc.) dan wordt het leven ineens een behoorlijk stuk ingewikkelder door een angst voor uitsluiting.

En misschien is dat nog niet eens het méést schadelijke punt voor de mensen die ‘anders zijn’…
Punt is namelijk dat we misschien niet eens zo anders zijn dan de ‘ander’, dat we juist misschien precies hetzelfde zijn in de zin dat we behoefte hebben aan contact met anderen over de dingen in ons leven die we lastig vinden. LGBTQ-ers hebben -als iedereen- behoefte aan contact als we gevoelens voelen die moeilijk zijn. Behoefte aan familie die je accepteert zoals je bent. Zonder al te veel onderhuidse “stel je niet aan” momenten.

Misschien is het aspect dat de meeste extra kans geeft op extra middelengebruik (en dus meer kans op verslaving), het aspect dat de meeste extra neiging geeft om afhankelijk te worden van chemicaliën om met bepaalde situaties en behoeften om te gaan, misschien is het juist wel dat we allemaal zo graag zouden mogen zijn wie we werkelijk zijn. Juist ook als we nog niet helemaal weten wie we zijn, of wat we zijn.

 

Binding en steun

Misschien gaat het juist vooral om het gebrek aan ondersteuning, om te mogen zijn en gezien worden voor wie of wat je bent. Zonder dat je daar iemand bij hoeft te overtuigen dat het zo is als het is.
Misschien is juist het gebrek aan een groep mensen die je neemt zoals je bent zonder dat daar van allerlei vragen bij worden gesteld, mensen waarbij het er niet toe doet en waarmee je kan praten over wezenlijke dingen en gevoelens. Het is goed mogelijk dat het juist het gebrek aan zo’n inbedding, dergelijke steun eigenlijk nog bijna meer kans geeft op chemische middelen die je helpen om je aan te passen of die je helpen om de moed te hebben om je eigen angst te overschreeuwen, dat daar de kans zit middelenmisbruik… misschien moet ik zeggen middelen gebruik om met anders onhoudbare gevoelens om te gaan. Gevoelens die je ook nog helemaal niet zijn uitgelegd en die je dus zelf waarschijnlijk ook nog helemaal niet begrijpt.

Inderdaad, dit geldt ook voor de hulpverlening.
Als een gedeelte van jouw afhankelijkheid en verslaving gestoeld is op de maatschappelijke veroordeling van jouw seksualiteit, voldoet het dan om een behandeling aan te bieden waarin “het niet uitmaakt dat je anders bent”? Een behandeling die dat “niet erg vindt”?..
Je vindt immers niet makkelijk een expliciet LGBTQ-friendly behandelklimaat zoals:

Waar vind je een behandelklimaat dat expliciet vraagt om ruimte te maken voor jouw vorm van queerness, de manieren waarop je anders kunt zijn dan het landelijk gemiddelde. Plekken waarin “anders zijn” niet wordt uitgelegd als “oud gedrag”.

Niet voor niets verzuchten mensen vaak: “ik was zo lang op zoek naar een plek die ruimte liet “for being me!”

Rainbow_BeingMe


Als je het hier eens over wilt hebben of…
cupofteacupofcoffee

…als je eens (eventueel anoniem) wilt praten
bij een kopje thee of koffie?..
dat kan!*


Als je meer wilt weten over dit onderwerp of als je het hier gewoon verder over wilt hebben, laat het me even weten:


Zelf aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik hier*
Of -als gezegd- drink eerst eens samen met Hans een kopje koffie* om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen
zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.