Hoe bewust is “bewust” eigenlijk? (over #terugval bij #verslaving)

grip op het emotionele brein

van begrip naar grip

Een stukje uit een brief die ik deze week kreeg… Een brief zoals tientallen andere brieven die ik ooit krijg en iedere keer weer staat er een dergelijk stukje tekst in:
“Ik ben alcoholist en ik baal zo afgrijselijk van mijzelf. Ik heb zaterdagavond weer gedronken terwijl ik me uitermate bewust ben van mijn triggers en mijn keuze hierin. Ik heb bewust gekozen om weer een avond te drinken… en dit is wederom niet onopgemerkt gebleven…”


Schuld en schaamte

Één: natuurlijk is dat niet onopgemerkt gebleven… en waarschijnlijk is dat maar goed ook… Want anders dan zou je namelijk stiekem kunnen drinken en als je alleen jezelf hebt om jezelf tegen te houden dan wordt het vrijwel zeker nog véél en véél moeilijker om met jouw zucht om te gaan. 
Samen kom je verder!

Meer lezen over Schuld & Schaamte (de SS van ons gevoelsleven) bij verslaving.
Of gewoon meer teksten over schaamte bij verslaving (een belangrijk onderwerp)

Ik zie dat je ‘keurig’ begint met “ik ben een alcoholist” wat me doet vermoeden dat je voldoende AA invloeden hebt meegemaakt. Daar zitten goeie kanten aan, maar daar zitten -naar mijn bescheiden mening 😉 – ook nadelige kanten aan. Het hangt een beetje van de insteek af maar in een aantal groepen wordt er er behoorlijk gezwaaid met -wat ik noem- de “SS van ons gevoelsleven”. Maar ik heb Schuld & Schaamte eigenlijk vooral zien leiden tot hernieuwde uitglijders. Dus ik zou het daar nog wel eens over willen hebben met je.\, of je nou werkelijk nou zo gelukkig gaat worden van al die self-blame.


Hoezo bewust?

Ik zou het in dit verband eigenlijk graag ook eens met je hebben over dat ‘bewuste’ terugvallen…

Ik weet dat dit elders zo wordt gebracht, maar ik zou je daar toch eens over willen laten nadenken.

Hoe bewust is “bewust” eigenlijk als je er de volgende morgen al zó veel spijt van hebt?..

Niet lullig bedoeld he, maar blijkbaar was je jezelf op dag moment toch niet helemaal zo bewust van de dingen die je de volgende morgen zou kunnen voelen, toch?
Nou is het voor ons in de Westerse cultuur niet zo leuk om toe te moeten geven dat wij als mens een groot deel van ons leven eigenlijk helemaal niet zo bewust door de wereld struinen. Véél minder bewust dan dat we graag zouden geloven in ieder geval. En ik zal niet nihilistisch gaan zeggen “we doen maar wat”. Maar in heel veel gevallen doen we als mens toch dingen waar we achteraf van zeggen: “Hoe kwam ik dáár nou weer bij??”


Bewust van bewustheidsconcepten

Hoe bewust zijn wij ons eigenlijk van onszelf? Misschien valt dat eigenlijk best tegen.
En ook: is bewustzijn niet (net als verslaving) eigenlijk een véél te complex iets om het zo maar even simpel onder te verdelen in “onbewust versus bewust”?

Als we daar nou eens niet een simpele digitale “ja-nee” van maken maar we erkennen dat er misschien sprake is van een glijdende schaal tussen “helemaal onbewust van wat we doen” aan de ene kant van de schala en aan de andere kant “super-bewust” (zoals je misschien alleen bent als je ‘verlicht’ bent). Dan begrijpen we ons dagelijks ‘gemodder’ ineens een stuk beter.

Ben ik me bewust van alle handelingen die ik moet doen als ik, met richtingaanwijzer en al, rechtsaf sla met de auto? Ben ik mij bewust van mijn figuur in badkleding volgende week op het strand, als ik om drie uur een aanbieding met drie kaas-ham-croissants tegenkom op de markt terwijl ik net mijn lunch heb overgeslagen om 12:00u? Ben ik mij bewust van de impact van mijn afwezigheid als vader op de opvoeding van mijn kinderen en mijn relatie met mijn vrouw als ik weer eens over moet werken? Of krijg ik daar pas oog voor als ze met echtscheidingspapieren gaat zwaaien? …valt toch vaak tegen, dat bewustzijn van ons, niet?


Is de vraag bewust of on-bewust?

In de Integratieve Therapie van Petzold hebben we een wat intelligenter beeld van “bewustzijn” en dan is ineens de vraag terecht of jij je echt wel zo “bewust” was van wat je aan het doen was toen je besloot opnieuw te drinken. Of jij je wel bewust was van de behoefte om te drinken en de stijgende redenen om dat wèl te doen, zo’n twee dagen vóór jouw zogenaamd ‘bewuste’ terugval.

Mijn vraag is dan ook niet of jij al-dan-niet bewust bent terug gevallen. Want volgens mij is het antwoord gewoon ”nee”!
Als jij je ten volle bewust was geweest van de dingen die jij vandaag zou gaan voelen dan had je gisteren een andere manier van plezier bedacht.
Mijn vraag is veel meer of jij je wel bewust genoeg bent geweest van jouw behoeften en jouw redenen, van jouw gevoelens en jouw gedachten? Niet alleen op het moment dat je dat eerste glas dronk maar in de dagen of misschien zelfs de week vóór jouw uitglijder. Mijn vraag is of jij je wel bewust genoeg bent van de afhankelijkheid die om jouw verslaving draait, als sterrenstelsels om een zwart gat?

Mijn vraag is ook of je er jezelf wel bewust van bent hoe bang je zou mogen zijn voor jouw verslaving. Vaak kan je verslaving herkennen aan de onterechte afwezigheid van angst voor de eigen verslaving.

”Nee nou snap ik het ècht! Zeker weten dat ik niet meer gebruik… (natuurlijk gun ik je jouw zekerheid van harte… maar is het ook waarheid?)

Laten we daar nou eens samen naar kijken. Laten we nou eens zonder al dat oordeel gaan kijken naar de dingen die er onder zitten en ons niet blindstaren op dat gebruik, iedere keer. Dat is zo’n ‘makkelijke’ blikvanger dat je bijna nergens anders mee naar kijkt, als je niet uit kijkt. Dat je eigenlijk alleen maar belangrijk maakt wat de chronische ziekte toch al te belangrijk maakte in jouw brein.

Nee, kom dan lever eens langs, of laten we praten via Skype, en dan zetten we de dingen op een rij die vervolgens meer zichtbaar kunnen zijn als we ons bewuster zouden zijn van de delen van onszelf die soms de overhand krijgen. Niet om het recht te praten wat krom is (dat is nog wel eens een verwijt vanuit de ‘hardliners’) maar juist om oprecht onze kromheid te (h)erkennen en ons daar bewust van te zijn. Niet als smoes maar juist zodat we er vooraf mee kunnen leren werken in plaats van dat we ons achteraf iedere keer weer moeten schamen.


Als je het hier eens over wilt hebben of…
cupofteacupofcoffee

…als je eens (eventueel anoniem) wilt praten
bij een kopje thee of koffie?..
dat kan!*


Als je meer wilt weten over dit onderwerp of als je het hier gewoon verder over wilt hebben, laat het me even weten:


Zelf aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik hier*
Of -als gezegd- drink eerst eens samen met Hans een kopje koffie* om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen
zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.