Therapie bij verslaving… Geeft dat echtscheidingen? (5 ToDo’s) 3

Dit is blogpost deel 3 die gaat over het probleem: “dat iemand voor verslaving in therapie gaat, dat dit eigenlijk goed gaat en dat er dan binnen een jaar een echtscheiding plaats vindt…”
Ik geef 5 dingen waar je samen op zou kunnen letten, bij jezelf,, bij jouw partner, of misschien bij één van jouw vriend(inn)en.

[deel 1][deel 2][deel 3][deel 4][deel 5]


3 – Eenzijdige therapie

Een van de -op zich begrijpelijke- redenen zou zo makkelijk voorkomen kunnen worden:

de één is in therapie
en de ander is dat nie

In therapie ben je in veruit de meeste gevallen aan het leren over jouw gevoeligheden en gevoelens. Het helpt je om te verwoorden wat je mogelijk lang niet hebt gevoeld, het helpt je om grenzen aan te geven en duidelijker te communiceren over wat je voelt en ervaart. Nou is leren iets dat met ups en downs gepaard gaat. Soms reageer je niet op dingen waar je op zou moeten reageren en soms reageer je wat overmatig. Dat zal dus ook wel gebeuren in je relaties en werk relaties.
Je leert ook beter begrijpen wat de dingen zijn die voor jou belangrijk zijn. En als je het goed doet dan ontstaan daar dus veranderingen in. Anders gezegd:

Je gaat andere dingen zien en je laat andere dingen zien

Dat betekent dat je jouw partner anders gaat zien en dat je ander dingen laat zien aan jouw partner.
Als jij jouw partner op een nieuwe manier ziet en als jij je op een nieuwe manier aan je partner laat zien dan betekent dit dat je eigenlijk een soort van nieuwe relatie krijgt met jouw ouwe partner.

Maar jouw partner is waarschijnlijk niet zo hard bezig met veranderen omdat jij in therapie bent en jouw partner waarschijnlijk nog een beetje bezig is om het hoofd boven water te houden (niet de meest flexibele minset over het algemeen) omdat er vaak net voor een opname, of de start van een therapie best wel wat dingen uit de klauw zijn gelopen (kijk nog even bij punt 2).
Het allerbelangrijkst is dat we er vaak aan voorbij gaan aan het feit dat we alleen aan het veranderen zijn en dat de partners zich juist een beetje ingegraven hebben. Als je dan niet samen mee aan de slag gaat om te kijken of er een nieuwe manier van samenwerken em samenleven kan ontstaan dan groei je erg makkelijk uit elkaar in een fase dat er één van de twee in therapie is en de ander niet.
Dus neem je partner mee naar de therapie. Maak duidelijk dat je hoopt dat je allebei uit begint te vinden wat voor jullie belangrijk is.
Maar met dit laatste punt benoem ik al waar het dus ook echt even mis kan gaan. Met name als je (allebei op je eigen manier) niet voldoende aandacht aan de gevoelens in de relatie geeft.


Juist door elkaar een eigen therapie traject te gunnen, of minstens door jouw partner met haar eigen dingen bij jouw traject te betrekken zodat hij/zij zelf ook de eigen dingen op een rij kan zetten, dat kan enorm versnellend werken op het geheel.
Dus als je naar mij komt… neem dan gewoon af-en-toe je partner mee…

Hans

[deel 1][deel 2][deel 3][deel 4][deel 5]


Als je hierover meer wilt weten of als je het hier wat uitgebreidere over wilt hebben met me, laat het me even weten:

cupofteacupofcoffee

…als je eens (eventueel anoniem) wilt praten
bij een kopje thee of koffie?..
dat kan!*


Zelf aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik hier*
Of -als gezegd- drink eerst eens samen met Hans een kopje koffie* om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen
zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Advertenties

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.