ik ga NOOIT meer snuiven/ drinken/ slikken/ roken /gokken /enz…

Question:

Hans, ik weet het zeker ik ga nooit meer snuiven/ drinken/ slikken/ roken/ gokken. Dus waarom zou ik moeten nadenken over trek of risico-situaties of risico-gevoelens of noodplannen? Dat maakt alleen maar dat ik zou gaan twijfelen!
Answer: Deze vraag krijg ik vaker… en het feit dat het een vraag is die met een uitroepteken eindigt in plaats van met een vraagteken, dat doet al vermoeden dat er iets problematisch aan het gebeuren is… :-S


ik ga nooit meer snuiven/ drinken/ slikken/ roken/ gokken/ enz…


Ik leg vaak uit dat de keuze voor abstinentie iets heel anders is dan “niet uitglijden”
Want laten we wel zijn: hoeveel mensen zeggen niet uiterst stellig: “ik ga nooit meer drinken/slikken/snuiven/roken/gokken/enz. ”
Mooi plan… Leuk idee…
…Maar hoe ga je dat doen dan?

Nou… is dan vaak het antwoord, ehhh… ik ga gewoon NIET meer snuiven/ drinken/ slikken/ roken/ gokken/ enz…”
(let vooral op het iets harder roepen van precies hetzelfde zinnetje)

“ik ga nooit meer snuiven/drinken/slikken/roken/gokken/enz…”
(zeker weten!…)

De ellende ontstaat gaandeweg als mensen merken dat het in de dagelijkse praktijk toch wat lastiger is. Dan ontstaat er trek en omdat je jezelf er niet op voor bereid hebt heb je daar geen ander antwoord op dan alles-of-niets. En ook: omdat je het er nooit over gesproken hebt met je omgeving krijg je vooral onzinnige reacties als “maar je had gezegd…” wat precies die eenzaamheid in de hand werkt waardoor het gebruik aantrekkelijker wordt…


Helaas

Het vervelende is namelijk dat je helemaal niet zo ‘bewust’ kiest voor gebruik. Dat je niet meer wilt gebruiken is een goed begin maar niet veel meer dan dat. Als we snoeihard eerlijk zijn dan is “nooit meer” eigenlijk niet zo’n haalbaar antwoord. Dat wordt pas mogelijk als je de (emotionele) antwoorden hebt gevonden die voor lange termijn abstinentie nodig zijn.

Je kan van de AA van alles vinden maar het zijn wel mensen die een enorme ervaring hebben in het omgaan met verslaving. En als we daar kijken naar het percentage dat de 10-jaar penning ook in 10 jaar haalt dan is is dat… 2% 😦 …en als ik kijk hoe vaak ik gehoord heb: “Hans ik ben even terug gevallen maar ik wil dat niet melden bij de AA want dan moet ik weer opnieuw gaan tellen” dan snap je dat ik denk dat het eigenlijk maar 1% is. Maar goed.
Dit wil overigens niet zeggen dat 99% “terug valt” en ook wegglijdt. Maar het is wel zo dat er in een traject van ontwenning gewoon ontzettend veel uitglijders zijn, veel méér dan mensen denken als ze nog in de behandeling zitten, méér dan ze denken in de eerste ‘verliefdheidsfase’ in een ontwenningstraject. Dat is waarom ik altijd zeg:

“Het draait er niet om dat niet uitglijdt. Het draait er om dat je zo snel mogelijk weer opkrabbelt als je toch uitgegleden bent..

Hans, waarom zeg je dat nou zo onaardig? Het is toch goed als mensen niet meer gebruiken?

Ja, het kan zeker goed en nodig zijn om het regelmatig gebruik even helemaal te doorbreken, heel goed zelfs als start van een ontwenning om alles even op scherp te stellen op de korte termijn. Maar een algemene regel is nou eenmaal dat een korte termijn oplossing niet voor de lange termijn werkt… en ik ben wel iemand die gaat voor de lange termijn.
Laat ik het anders zeggen:

“Blijkbaar heeft 98% van de mensen één of meer lessen van een uitglijder nodig om controle te hervinden!..

Want inderdaad sterven er een hoop mensen aan verslaving. Maar er zijn er meer die leren om ermee om te gaan als ze opkrabbelen na een uitglijder.


Verslaving is óók een manier van denken

Het is wel logisch dat die manier van denken ontstaat in een verslaafd brein. Want de dopamine-stijging maken dat bij een verslaving het signaal ontstaat dat iets heel erg belangrijk is (veel belangrijker voelt dan dat het eigenlijk werkelijk is in je leven). En je kunt je mogelijk voorstellen dat dit verslaafde brein bedenkt-als dat middel dus inmiddels erg belangrijk voelt- dat de oplossing is dat het héél belangrijk is om dat middel te gebruiken maar nu met het woordje “niet” ervoor.

Korte termijn oplossingen werken met name slecht in een aandoening die ontstaat omdat we te vaak gekozen hebben voor korte termijn oplossingen

Maar het terugbrengen van problematisch gebruik naar de oplossing “ik moet nooit meer drinken” is een korte termijn emotruuk ie ook maakt dat we niet hoeven te kijken naar de -mogelijk pijnlijke- redenen waarom je telkens wèl weer zou willen gebruiken. Maar als je daar nuchter iets langer over nadenkt dan dat is een denkfout. Net zoals Een gezond en gelukkig leven zo veel méér is dan de afwezigheid van van ongeluk of de afwezigheid van ziekte.

De keuze voor Abstinentie is zo veel méér dan NIETS gebruiken

Veel mensen die zeggen te kiezen voor abstinentie die willen er niet over nadenken dat zij zouden kunnen terugvallen.
Volledig onterecht natuurlijk.
De keuze voor abstinentie is alleen maar een moment, dat is iets dat ik nu een goed idee vind. Maar dat is iets volledig anders dan het werken aan de voorwaarden die daarvoor nodig zijn.


De ACTIEVE keuze voor abstinentie

Ik kan me voornemen een mooi gazonnetje te hebben om met mijn tuinstoel in te kunnen gaan zitten. Maar daarvoor zal ik wel een grasmaaier moeten aanschaffen, en de discipline hebben om onkruid te wieden en regelmatig te rollen en te maaien als ik het mijzelf gun om dat gazonnetje zo mooi strak te houden als ik het graag heb als ik m’n tuinstoelen naar buiten sleep.

Als je kiest voor abstinentie dan moet je er juist over nadenken wat je zult gaan doen als je struikelt of uitglijdt. Dan moet je er juist over nadenken wat je moet doen aan damage control of gebruiksbeperking (niet hetzelfde) en wat de les is van die uitglijder voor de toekomst. Wat je andere mensen vraagt te doen als uitglijders worden opgevolgd door uitglijders en je dus effectief aan het wegglijden bent. Niet om het waarschijnlijker te maken dat je uitglijdt… Die waarschijnlijkheid is er namelijk al (hoe zeker jij ook meent te weten dat je nooit meer wilt uitglijden… 98% helaas…)

De keuze voor Abstinentie als manier van DOEN is zo veel méér dan het voornemen om NIETS te gebruiken

Laten we nog één keer duidelijk zijn: minstens 98% van de mensen heeft een uitglijder. Het is dus niet zo belangrijk om je voor te nemen om niet uit te glijden…

Véél belangrijk dan het voornemen “om nooit uit te glijden” is het vermogen aan te leren om op te staan als je uitglijdt!


Als je hierover wat meer wilt weten of als je het hier gewoon eens wat meer wilt praten met me, laat dat dan even weten:

cupofteacupofcoffee

…als je eens (eventueel anoniem) wilt praten
bij een kopje thee of koffie?..
dat kan!*


Zelf aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik hier*
Of -als gezegd- drink eerst eens samen met Hans een kopje koffie* om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen
zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Advertenties

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s