Stokken om mee te slaan of om paaltjes te slaan voor je partner bij #verslaving

Voor de partner van iemand met een verslaving

Jij bent de partner van iemand met een (beginnende) verslaving en die zorgt natuurlijk voor overmatig gebruik van doop (van alcohol, via gokken en diverse drugs… ik noem het allemaal “doop”). En dat lijkt onmogelijk om het te stoppen.
En natuurlijk ben je her-en-der boos geworden op je partner. Natuurlijk zou je hem/haar af-en-toe wel eens willen schoppen zodat er naar je geluisterd wordt… mooi!


Boosheid is ook energie


En nee, dat bedoel ik niet cynisch. Natuurlijk raad ik je sterk af om inderdaad te gaan schoppen of slaan! Want je wilt je partner niet nonconsentual geslagen hebben. Je wilt ook niet uitgescholden of geslagen worden. Dat doet namelijk iets met de kern van een relatie en brengt veel meer langdurige relatieschade dan dat iemand door heeft op het moment dat er geslagen of geduwd wordt.

Maar het is wel irritatie… al die stokken waarmee je graag eens even zou willen slaan, dat zijn eigenlijk natuurlijk vragen aan je partner. Vragen waar je zelf blij door zou kunnen worden als daar positief op geantwoord zou worden.

“Maar dat heeft geen zin. Ik heb het al zo vaak gevraagd!” krijg ik dan vaak als antwoord op een dergelijk moment, als ik met partners van mensen praat die met een verslaving kampen. “En als ik heel eerlijk ben” vullen enkelen dan nog aan “eigenlijk ben ik inmiddels veel te boos om nog te vragen!”
Het is waarschijnlijk ook best verstandig om zo langzamerhand niet meer al die irritatie nutteloos in te slikken. Maar aan de andere kant, schreeuwen had dus ook geen zin, hebben we net gezegd. Daarom heb ik een tip:

al die stokken die je zou kunnen gebruiken om zinloos mee te slaan… die kan je óók gebruiken om paaltjes mee te slaan!

Je kunt het terrein gaan afbakenen dat je nog toestaat. Je kunt jouw parttner alle ruimte gunnen maar de verslaving steeds minder, zodat jij jezelf beschermt tegen de pijn dor de verslaving.


Mijn verantwoordelijkheid?

“Maar is dat wel mijn verantwoordelijkheid?”
Nou… nee! Laten we daar duideijk in zijn. Als jouw partner niet in staat is om zijn/haar eigen verslaving in de hand te houden dan neemt iemand niet de eigen verantwoordelijkheid voor het leven. Maar ja, je bent wel elkaars partner dus af-en-toe dan doe je eens iets voor iemand…. en soms is dat best wel een hele rits achter elkaar als iemand tegen een (chronische) ziekte aan loopt.
Dus als jouw partner even niet in staat is om de eigen verantwoording te nemen om de inname of uitgave te beperken, dan kan jij gelijk de relatie beeindigen… Je kan ook zeggen dat je eens op zoek gaat samen om die verantwoordelijkheid even over te nemen… Liefst samen natuurlijk!

Want natuurlijk zijn er redenen voor het gebruik, voor de inname. Het doet iets en daarmee wordt een behoefte van jouw partner beredigd. Nou is er niks mis met die behoefte, natruurlijk. Maar mogelijk zijn er andere manieren om die behoefte te vervullen, die je misschien eerst nog moet oefenen.

Als dat gebruik aantrekkelijk is op dit moment voor jou… Wat brengt het jou? Wat is de behoefte onder de behoefte aan doop?

Het is ook verstandig om juist met elkaar ook te bedenken wat dan de gevolgen moeten zijn van het omvallen van een paaltje. Het kan heel sterk zijn om je partner bijvoorbeeld te vragen:

“Als dit plan niet lukt.. Wat vind jij dan dat daar de gevolgen van moeten zijn (want ik ga stoppen om te slikken dat dingen géén gevolgen hebben).”


Paaltjes slaan om grenzen te stellen

Nou hebben mensen die relatie zijn van iemand met een verslaving vaak al zo lang van allerlei dingen ingeslikt dat zij -heel oprecht- echt geen flauw idee meer hebben van de vraag waar je nou “paaltjes zou kunnen slaan”, waar je grenzen zou kunnen stellen…

Grenzen stellen aan iemand die zich schaamt over het feit dat het zo moeilijk is om je aan je eigen grenzen te houden… dat is ook heel lastig… Dan is het som sook wel heel makkelijk om de partners van verslaafden te verwijten dat zij geen grenzen stellen

Laten we duidelijk maken: Een verslaving maakt het scoren van een doop erg belangrijk. En in het moment inderdaad soms echt even belangrijker dan jou als partner. Dat is niet expres, dat is door een ziekte die ingrijpt op dat stukje van het brein waar het “belang bepaald wordt”. Die maakt dat iemand soms echt hulp nodig heeft om grenzen te stellen. Niet omdat iemand daar niet intelligent genoeg voor zou zijn. Niet omdat iemand niet zou willen. Maar omdat een kort moment van “even niet meer willen” maar heel kort hoeft te duren om een uitglijder te veroorzaken.

Als jij je bijvoorbeeld al drie keer geschaamd hebt over de hoeveelheid flessen die je weg moet gooien van jouw partner, dan kan je beslissen dat je hier een paaltje van maakt dat je stevig in de grond slaat:
“Als we over twee weken ook zoveel flessen hebben staan voor het oud glas dan ga je voortaan je flessen zelf weggooien. Ik voel schaamte als ik dat moet doen.”
Of als je ziet dat er te veel geld op gaat aan coke dan kan je zeggen: “Als er volgende maand weer zo veel aan dope wordt besteed dan ga ik de gezamenlijke rekening op heffen” (nee, dan kan je niet mee gaan zitten snuiven).
Als je geen zin meer hebt om naar je partner te kijken als deze weer eens bezig is met een “bender” dan is het verstandig om te gaan zeggen: “Ik wil het niet meer zien… Ik kan er niet meer tegen om toe te kijken hoe jij jezelf stuk maakt (eventueel: ik wil dit ook niet meer voor de kinderen) Huur maar een hotelkamer.”.
Er zijn nog heel veel paaltjes te slaan tussen dit moment in je relatie en een echtscheiding.

Veel partners zijn eigenlijk veel vermoeider dan dat ze door hebben tot ze er bij stil gaan staan. Zijn daar afspraken over te maken? Wat heb jij nodig om rust te voelen? En is jouw partner dan bereid om zo’n weekendje ook even gebruik over te slaan om jou ook echt de rust te geven? (en wat zou er moeten gebeuren als je dat niet lukt)…

Het laatste paaltje is natuurlijk een scheiding. Laat ik duidelijk zijn dat ik dit schrijf om dat te voorkomen. Maar het is wel een laatste stap die je uiteindelijk zal kunnen zetten om je eigen leven te beschermen. Denk er over na wat er nog tussen dit moment staat en die laatste stap. Hoe meer je daar samen tussen kan zetten, hoe beter en hoe meer kansen voor alle partijen.


Ja maar, de sfeer?..

Dan komen we op het prijskaartje… “Maar dat gaat zij/hij niet leuk vinden…”
Ik zal eerlijk zijn: “Ja, daar zal je minstens irritaties of zelfs ruzies over krijgen! Reken maar van yes…” :-S

Of eigenlijk is dat niet helemaal waar. Je krijgt die ruzies niet. Je hebt ze al een tijdje. Alleen heb jij ze tot nu toe ingeslikt aan jouw kant van de ruzie.
Die meningsverschillen worden nu in ieder geval duidelijk voor wat ze eigenlijk zijn. Als je ze niet meer inslikt of weg laat lekken in ruzie-achtig geschreeuw maar in heldere afspraken en in vermindering van het contact als de grezen worden overtreden en de paaltjes omvallen.
Dan ontstaat er een sfeer van duidelijkheid die nodig kan zijn voor iemand die niet in staat is om zelf haar/zijn grenzen te stellen. Misschien moet jij jouw partner daar bij helpen?

En ja, daar worden de meningsverschillen duidelijker van. Maar ja… alles inslikken dat had je al een poosje geprobeerd en je leest dit waarschijnlijk niet omdat die aanpak zo goed werkte…


Zelfzorg!

Helder, dan nu iets beter gaan letten op jouw grenzen. Want dat iemand een oplossing heeft om zich instant goed te voelen -ook al is de situatie niet OK-, da betekent niet dat van jou verwacht mag worden dat je jezelf maar slecht blijft voelen.

Wat wil jij van jouw leven? …van jouw relatie?

Sterker nog… In het belang van jou (en je kinderen?) is het belangrijk dat je nog genoeg liefde over gaat hebben tegen de tijd dat een echtscheiding nodig zou zijn. Als je inmiddels jouw partner bent gaan haten dan kan je je voorstellen dat een vechtscheiding waarschijnlijker wordt. Zorg ervoor dat je genoeg liefde en respect over hebt, zorg dat je genoeg levensenergie en contacten over hebt om het laatste paaltje: de echtscheiding op zo’n manier aan te pakken dat je dat nog in overleg kunt doen zonder dat je jezelf gek moet gaan betalen… aan advocaten enzo.

Als ik ergens bij kan helpen, laat me dat even weten.
Hans


Als je hierover meer wilt weten of als je het hier wat uitgebreidere over wilt hebben met me, laat het me even weten:

cupofteacupofcoffee

…als je eens (eventueel anoniem) wilt praten
bij een kopje thee of koffie?..
dat kan!*


Zelf aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik hier*

Of -als gezegd- drink eerst eens samen met Hans een kopje koffie* om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen


zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Advertenties

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.