Voor de partner (de route uit afhankelijkheid en verslaving) – 8

Voor de partner van iemand die kampt met afhankelijkheid en/of verslaving -8-

Ik ben bezig een boek te schrijven voor de partner van mensen die kampen met afhankelijkheid en/of verslaving.
Door de pijnlijkheid van die situatie wil ik daar haast mee maken en om mij aan te zetten tot actie zet ik de tekst voorlopig online.

Werktitel: Mijn partner en ik… en onze verslaving (samen-werken aan verslaving en afhankelijkheid)

Mensen kunnen zo mee denken en reageren…

Op deze pagina ga ik verder in op afhankelijkheid. Wat het (onder andere) is, en wat het betekent voor het onderhouden van een relatie


Self-handicapping is aantrekkelijk?

Self-handicapping:
Een strategie die mensen soms gebruiken om de verantwoordelijkheid uit de weg te gaan voor het mislopen van dingen in hun leven. Zo kan iemand een beeld van zichzelf hoog houden door de gedachte “dit was veel beter gelopen als ik niet…. Bijvoorbeeld, de gedachte dat je best een voldoende had kunnen halen voor het proefwerk als je gisteren niet zo veel gedronken had.
Eigenlijk zie je dat je zelf obstakels in de weg legt voor je eigen slagen zodat je het falen aan die obstakels toe kan schrijven en over jezelf het beeld kunt vasthouden dat jij zelf best wel had kunnen slagen.

Ja, self-handicappen is aantrekkelijk… niet voor de manier waarop een leven loopt maar wel voor het gevoel dat je er bij hebt, over jezelf. Dat zie je regelmatig gebeuren bij mensen met chronische middelengebruik zoals ik hier in het voorbeeld rechts al aangeef. Maar wat vaak vergeten wordt is dat je dit ook best vaak ziet gebeuren (en deze is misschien even lastig te slikken) bij de partners van mensen met en verslaving. “Ik zou gelukkig zijn als mijn partner zou stoppen met gebruik!”. En zeker zal er een hoop minder gedoe en drama zijn als dat zo is. Maar we kennen onszelf niet altijd zo goed. We weten als mens niet altijd waar we werkelijk gelukkig van worden. Wederom:

“Niet-ongelukkig” zijn is niet hetzelfde als “wel gelukkig” zijn.

Wat je toch best vaak ziet is dat op een gegeven moment die partner eigenlijk zo heeft afgeleerd om voor zichzelf te zorgen en voor het eigen geluk dat de partner stopt met gebruik en dat de partner over jaren boos en verwijtend blijft, blijft denken dat de partner weer gebruikt, zich blijft richten op het veranderen van de partner om gelukkig te worden terwijl het geluk niet te vinden is in het verwijten van de partner maar juist in het samen werken om een zo goed mogelijke versie van jezelf te zijn aan beide kanten van de relatie.

Ik zeg hier dus niet dat het aan jou ligt dat je ongelukkig bent. Ik zeg hier dat het jullie samenwerking moet zijn die jullie hier uit gaat trekken. Maar ik wil je wel aanraden dat je gaat nadenken over dingen die jou een gelukkiger mens zouden maken, dat je misschien zelfs nadenkt over de vraag waar jij de energie vandaan haalt om soms voor jouw partner te moeten zorgen (want blijkbaar bestaat er een kans dat het soms even niet goed gaat) en hoe jouw partner dit makkelijker voor jou zou kunnen maken.

Ik zeg hier dat je allebei op zoek kunt naar factoren die je energie geven, plezier geven, ontspanning geven om ook de “shit” aan te kunnen die je soms ook op je bordje krijgt in een leven. Gebruik het gebruik van een middel niet als handicap, gebruik jouw partner niet als handicap maar gebruik jouw mogelijkheden.

Nota Bene: Ik zeg niet dat je van het verleden niks kan leren (sterker nog, ik raad je aan om van het verleden te leren en niet te vaak hetzelfde patroon te herhalen). Ik heb het niet over schuld vanuit het verleden. Ik hoop met jullie/jou hier een deur naar een nieuwe toekomst te openen. Want soms lukt dat met z’n tweeën, sometimes -zegt een relatie-coach collega van mij vaak- “it takes one to tango!


Niet terug naar vroeger maar naar iets nieuws (een tip)

Want het is vaak best een knap lastig moment nog, als jou partner weer dingen begint te doen in de relatie.
Want juist als jouw partner weer dingen voor jou doet, dan is de kans groot dat je ineens duidelijker voelt wat er al een poos gemist is in de relatie. Dan is het héél verleidelijk om te beginnen over de dingen die niet goed gaan in de relatie of in jouw leven (of het leven dus van jouw afhankelijke partner… maar dat is dus niet jouw verantwoordelijkheid).

Daar kan ik maar één ding over zeggen: op die momenten: “Zip it!”
Echt: mond houden en even een mental note maken dat je het hier later met een vriend of vriendin over moet hebben, of dat je het hier later deze week over moet hebben in het relatie-werkoverleg, en/of dat je er over moet praten met jouw relatie- of addiction-coach… Maar dat je er voor het moment even op kan proberen te richten dat je geniet van dit moment waarin wèl goed gaat.

Schuld staat in de weg van het voelen van liefde
…en in de weg van de expressie van liefde…

De kans is namelijk best groot dat er door jullie beiden gezwegen wordt over schuld en schuldgevoel. Het is ook niet leuk om je af te moeten vragen of jouw partner dingen voor jou doet vanuit liefde of vanuit schuldgevoel. Maar de waarheid is dat het waarschijnlijk vanuit liefde begint, maar dat je partner dingen gaat doen vanuit schuld gevoel. Uiteindelijk zal dat opgespaarde handelen vanuit schuld waarschijnlijk een reden worden voor een volgende uitglijder. Dat zijn geen makkelijke gesprekken om te voeren zonder juist weer in schuld terecht te komen.

De kans is erg groot dat er door jullie beiden gezwegen wordt over schuld en schuldgevoel en dat het daardoor nooit vertaald wordt naar “verantwoordelijkheden”.
Dit is een uitdaging voor jullie beiden… Hoe ga je het samen hebben over de dingen die met schuld beladen zijn. Hoe ga je vergeven wat je wilt vergeven. En zeg niet te makkelijk dat je wilt vergeven… Vraag je eens af: “Welke dingen wil ik helemaal niet vergeven?” en ook de vraag “Maar wil ik eerst dingen terug zien, wil ik eerst genoegdoening voor, voor ik wil gaan vergeven?
En aan de andere kant moet de partner zich natuurlijk afvragen:“Hoe veel genoegdoening is er eigenlijk haalbaar voor mij?” Ben je wel in staat om te geven wat je partner als schuldbetaling wenst? Want soms wil je wel “ja” zeggen tegen een schuldvereffening om van het schuldgevoel af te zijn. Maar als jouw partner dingen van je vraagt die je waarschijnlijk toch niet vol gaat houden. Reageer dan als-je-blieft niet met “ja” maar met iets als: “laten we het hier eens over hebben in een relatie gesprek, want ik heb in onze relatie wel vaak genoeg ‘ja’ gezegd terwijl ik ‘nee’ dacht…”


Over schaamte en verantwoordelijkheid

Schaamte en Schuld zijn de SS van ons gevoelsleven.
Ze nemen alle gevoelens gevangen en vermorzelen het tot aangepaste gedrag.

Pratten over schuld leidt trouwens meestal vooral tot een soort van schuld-ping-pong. Waarbij we met een “ja maar jij…” de schuld naar de ander proberen te krijgen. Want onbewust willen we graag van schuld af. En zeker in het schuld-ping-pong in een relatie met iemand die kampt met verslaving kun je die natuurlijk altijd gelijk af maken met de smash “ja maar jij zuipt/snuift/slikt/rookt” (en omdat je partner dat ook wel weet wordt de schuld vraag altijd maar ingeslikt.
Schaamte maakt dat je jezelf wilt afzonderen, het geeft een machteloos rottig gevoel dat veel mensen willen wegwerken. De kans is groot dat in het verleden het vervelende gevoel “schaamte” best vaak een interne cue is geweest om in ieder geval te beginnen met gebruiken… Kortom, op een onhandige manier praten over schaamte geeft vaak aanleiding tot uitglijders in gebruik.

Vandaar dat ik vaak zeg:

Praten over schuld?
dan ben je in één keer uitgel… !

Probeer om de zin die je als beschuldiging wilde zeggen gelijk te vertalen naar “verantwoordelijkheid”. Het grappige is namelijk dat we vaak verantwoordelijkheid wèl willen hebben terwijl we op hetzelfde onderwerp van de schuld àf willen.

Die vertaling is nog niet altijd even gemakkelijk. We geven andere mensen uiteindelijk vaak de schuld voor twee dingen: voor iets wat we voelen, of voor iets dat we hebben gedaan.
We behandelen die zo maar ik moet als voorbereiding daarop even een zijsprong maken naar de “ik-statements” vanuit de integratieve coaching.


daarover meer, een volgende keer…

<<< terug naar deel 7 <<<    >>> door naar deel 9 >>>


Als je hierover meer wilt weten of als je het hier wat uitgebreidere over wilt hebben met me, laat het me even weten:

cupofteacupofcoffee

…als je eens (eventueel anoniem) wilt praten
bij een kopje thee of koffie?..
dat kan!*


Zelf aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik hier*

Of -als gezegd- drink eerst eens samen met Hans een kopje koffie* om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen


zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

 

Advertenties

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.