Rekenen over cocaïne op een bierviltje


Onderzoek (voor zover mogelijk, want mensen praten toch niet erg gemakkelijk over hun middelengebruik) laat zien dat we in Nederland in 2014 (en dat is ondertussen vast niet minder geworden) met zo’n 250.000 gebruikers een goeie 3600 kilo/jaar wegsnuiven (uit: de doorvoer van cocaïne via Nederland – Politieacademie).

Nou geloof ik niet eens dat dit de werkelijkheid helemaal raakt, ik denk dat het zelfs nog meer is. Maar soit, het is in ieder geval een getal om mee te rekenen. Wat betekenen deze cijfers voor Nederland? En daar bedoel ik mee: doordat het een verboden product is wordt hier geen belasting over betaald.


Financiën

Iedereen kan dat uitrekenen op de achterkant van een bierviltje: Als we er even van uit gaan dat een gram verkocht wordt voor €50,=(en dat is aan de lage kant), dan zijn hebben we toch al snel over zo’n €180.000.000,= per jaar. Als we daar alleen maar 21% BTW over heffen dan loopt Nederland per jaar al €37.800.000,= mis (en dan heb ik het nog niet eens over de toeslagen, zoals die er over andere drugs als alcohol of nicotine geheven worden)…
Dat is dus al minstens 38 miljoen per jaar dat Nederland dan verdient. Plus al de besparingen die je krijgt omdat er een heel stuk vervolging en gevangeniskosten weg valt, dat er een heel stuk straatroof onnodig wordt doordat verslaafden juist door de criminalisatie aan lager wal zijn geraakt… Want tegenhouden doet het ze dus al jaren niet.

Als je een kwart van dat geld in zet voor het geven van informatie over verantwoord middelengebruik, openminded in gesprek gaan met de doelgroep (nu vooral 20 tot 30 jarigen die naast hard werken ook hard willen feesten). Als je kijkt hoe mensen met goeie banen en 60-70 urige werkweken hun #vrijmibo (vrijdagmiddagborrle) wat verder willen door trekken, verder de nacht in, dan is in één keer duidelijk dat het echt niet alleen maar gaat om ‘junkies’.


Productie en smokkel

Als je bedenkt dat de enige manier om deze drug hier in het land te krijgen is om het te smokkelen en armetierige boertjes in Zuid Amerika af te persen. Als je bedenkt hoe veel door de politie gepakt en verbrand wordt en wat voor wederzijdse agressie dat opwekt… Hoeveel doden er vallen, hoeveel chemicaliën in de natuur terecht komen doordat illegale laboratoria op onverantwoorde en ongecontroleerde wijze moeten produceren in plaats van een paar goeie productie plaatsen en extra extra kosten voor de kasbouw… Als je kijkt hoe goed -bijna onverantwoord goed- de Nederwiet inmiddels is -die helaas nog steeds niet legaal verbouwd kan worden- (doordat beleidsmakers nog steeds niet naar voorbeelden als in Portugal willen kijken) dan heb ik werkelijk geen enkele twijfel over de kwaliteit van de ‘Nederkook’ die we hier zelf zouden produceren als dwaze verboden werden opgeheven…


Slechts 7000 hulpvragers

Ben ik de enige die zo denkt? Nou nee, naar aanleiding van Portugal is ook Mexico bezig met het decriminaliseren van alle drugs…
…en met redenen!*

En zeker als je bedenkt dat in deze slecht geïnformeerde tijd er uiteindelijk ‘slechts’ 7000 hulpvragers per jaar zijn voor coke. We pakken het bierviltje er weer bij en zien dat -van die 250.000 gebruikers- er dus maar een kleine 3% zo verslaafd raakt dat er een hulpvraag is. En begrijp me goed, ik heb in de afgelopen 25 jaar best een heel stel van die 7000 mensen/per jaar mogen helpen. Ik weet hoe ellendig verslaving kan zijn. Natuurlijk kun je hier naar kijken met de ogen van de verslavingszorg die zorgelijk zeggen dat we maar 3% bereiken… Maar kan het ook zijn dat 95% helemaal geen hulp nodig heeft?
Met een zorgzame en oprechte aanpak waar ineens ontzettend veel extra geld voor over zou zijn, wat zou je niet kunnen betekenen voor die mensen. Want een groot gedeelte van die 7000, die heeft niet alleen maar een verslaving, die heeft een verslaving om redenen!
Dat zijn niet de harde werkers op de zuidas, dat zijn veel vaker de mensen die in hun jeugd verwaarloosd zijn en die we hebben laten staan in de ellende van hun opvoeding. Dat zijn de mensen die zichzelf proberen te reguleren omdat er niemand was om te praten over hun grensoverschrijdingen, of niemand die hen richting gaf om de leegte in hun bestaan of de leegte in hun sociale omgeving in te vullen.


Maar er sterven mensen aan cocaïne!

Nee, ik neem het niet licht. Zo’n 55 mensen per jaar sterven door coke. Bij de hartaanvallen onder de 45 jaar is bijna 95% cocaïne gerelateerd en dat zijn echt niet alleen maar mensen aan de lager wal, daar zitten mijn klanten op de zuidas ook tussen.

Maar mijn argument is dat de behandelingen van verslaving gewoon nog zuigen. Mijn punt is dat we er verstandig aan zouden doen als verslavingsbehandelaar om eens niet iedereen de mond te snoeren met maatschappelijke veroordeling en schaamte voor het gebruik, maar de verslavingsbehandelaars zouden eens meer geïnteresseerd kunnen zijn in die 95% die blijkbaar hun drug leren controleren. Laten we hen eens vragen hoe zij uit(!) de verslavingszorg blijven, wat zijn goed doen… Hoe hard zou je dan niet verslavingszorg kunnen verbeteren? Want als je eerlijk naar de resultaten van zelfs een gerenomeerd instituut als de Jellinek bekijkt… dan moeten we toch zelf niet gaan geloven dat we het goed doen, zelfs al werken we nog zo ‘evidence based’.
Als we voor ziekten als suikerziekte een zelfde slagingspercentage hadden dan zouden we die artsen kielhalen. Dat kan nog zó veel beter.


Mensenlevens

Want als we ons bierviltje er weer eens bijpakken en we gaan er even vanuit dat al die 7000 mensen die de verslavingszorg opzoeken allemaal ‘beter worden’ en dat we de 55 mensen die er aan overleden zijn bij op moeten tellen omdat zij helaas nooit meer beter kunnen worden…

Wat doen ze met hun vermoeidheid na een week heerlijk hard werken? Waar halen ze hun vakantie gevoel, hun vrijdag gevoel vandaan als ze dat niet meer uit coke halen? Hoe gaan ze om met de craving die ze tegen moeten komen? Hoe houden ze het tempo vol, of doen ze stappen terug omdat ze daar voor kiezen? Hoe gaan ze om met hun leven nadat het eigen enthousiasme over de herwonnen controle en de trots van hun omgeving weg begint te vallen? Wie spreekt er dan met ze?

Wat doen dan die 242.945 gebruikers per jaar die niet in de verslavingszorg terecht komen maar dus ook niet dood gaan? Wat doen ze goed? Hoeveel verslavingen zouden we kunnen opvangen als we hun kennis beter zouden gebruiken? Hoeveel doden zouden we kunnen voorkomen?


Als je mij vraagt

Mijn idee is: laten we vooral blijven doen wat we doen aan evidence based wetenschappelijk onderzochte technieken. Maar laten we in gesprek blijven met de groep die gebruik in de hand krijgt. Laten we niet doen alsof een chronische ziekte ‘genezen’ kan worden als een griepje. Laten we uit de Acceptance and Commitment bijleren en laten we uit de integratieve therapie hoek bijleren dat we in gesprek blijven met respect. Laten we niet langer blijven inzetten op “je moet stoppen” of “je moet niet terugvallen” maar laten we realistisch inzetten op hoe krabbel je (zo snel mogelijk) op?” en vooral ook waarvoor krabbel je op als je soms eens uitglijdt?” Want laten we weer naar de cijfers kijken: de kans daarop is groot genoeg om dat niet te blijven veroordelen maar om dat bij het totale plan te betrekken…

Laten we niet méé gaan in de schaamte van de klanten over hun eigen gebruik en laten we maatschappelijk ook eens ophouden met die veroordeling die maakt dat we geld blijven pompen in zinloos verbieden. En laten we gewoon BTW gaan vangen om deze aanpak te kunnen betalen.

Hans West

Integrative Addiction Management (individuele en partner coaching) sinds 1996. Als je geen zin hebt om in de boeken terecht te komen als “verslaafde”, als je wilt dat ik langs kom bij jou i.p.v. je te moeten aanmelden bij instanties… Als je jouw leven zelf in de hand wilt gaan nemen.

(aanvullende theorieën te vinden op West-coaching.nl*)

Mijn vraag aan jou:

Als jij iets hebt gehad aan dit artikel, of jij weet iemand die hier iets aan zou kunnen hebben: gebruik dan de social media sharing-buttons hier beneden om het onder de aandacht van mensen te brengen die er óók iets aan zouden kunnen hebben.


Als je hierover meer wilt weten of als je het hier wat uitgebreidere over wilt hebben met me, laat het me even weten:

cupofteacupofcoffee

…als je eens (eventueel anoniem) wilt praten
bij een kopje thee of koffie?..
dat kan!*


Zelf aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik hier*

Of -als gezegd- drink eerst eens samen met Hans een kopje koffie* om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen


zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.