Wat gaat er mis in Chemsex-behandelingen? -1-

PraatmetHans_Chemsex_ManQuestion: Hans, welke dingen vind jij belangrijk wanneer we het over behandeling hebben bij “chemsex”-problemen?
Answer: Nogal een onderwerp dat aandacht verdient in mijn ogen. Want de ‘closed-minded’ aanpak die ik vaak om mij heen zie, die geeft (mijns inziens) nogal heftige ongewilde resultaten.


IAMsterdam kinksters queer

Als jouw seksualiteit anders is dan dat zogenaamd ‘normale’, dan zijn er nogal eens extra aandachtspunten i.v.m. middelengebruik… wees welkom (ja, ik ben kink-aware).


Wat gaat er mis in Chemsex-behandelingen?

Wanneer je ook uitgenodigd wilt worden voor de lezingen op het één-jarig jubileumevenement – Healthy Choices for Pride op 30/7/’21?
https://mailchi.mp/choicescenter/uitnodiging-event-healthy-choices-for-pride  #chemsex. #info

Laten we allereerst even de vraag stellen of er wel wat behandeld moet worden. Wanneer je uitgaat van het feit dat seks in veel vormen bestaat en veel uitingsvormen heeft, èn wanneer je er van uitgaat dat druggebruik in onze maatschappij nou eenmaal een bestaande mogelijkheid is, ook al vinden sommige mensen dat dat niet zo zou horen te zijn als dat het wel is… dan ga je niet open veroordelen wat niet veroordeeld hoeft te worden. Dan ga je samen met je klanten kijken wat zij aan willen pakken en waarom.

“Wie bepaalt wat er behandeld moet worden?”

Maar als er dus inderdaad problemen zijn ontstaan door chemsex (en begrijp me goed, het komt vaak genoeg voor dat dit niet zo is, èn het komt heftig genoeg voor dat dit wèl zo is) dan is het in de aanpak van chemseks eigenlijk -vrij logisch- dat er twee aspecten zijn die aandacht verdienen: seks en chems


seks als ingang

Het is in mijn ogen belangrijk om samen met mensen na te denken over de vraag wat mogelijke redenen zijn voor seks?
Klinkt flauw misschien want je denkt al snel: “dat doe ik voor de lekker”. Maar als je daar beter naar kijkt dan valt eigenlijk best mee, die ‘simpelheid’ om onze schaamte cultuur. Sterker nog, dan verdient dat vaak best wat extra aandacht.
Die aandacht voor de “waarom-vraag” die kan helpen om wat meer “seks om de verkeerde redenen” te voorkomen in de toekomst. Dit bedoel ik uiteraard niet oordelend of al helemaal niet veroordelend. Maar wanneer ik bijvoorbeeld als enige manier om intimiteit te beleven altijd zou moeten “seksen” met mijn partner(s), dan zou je kunnen zeggen dat je telkens schijnbaar geile seks hebt om zachtere intieme gevoelens te kunnen beleven. En dat dit mogelijk een ‘onhandige’ strategie is omdat je dan -1- misschien niet krijgt wat je eigenlijk zoekt (waardoor je door blijft zoeken op dezelfde plek waar niet te vinden is wat je zoekt) en -2- is het misschien onhandig omdat je mogelijk daardoor ook wel meer kans loopt beschadigd te worden omdat je “ja” zegt tegen mensen waar je -achteraf gezien- beter wat meer afstand van had kunnen bewaren (typisch het verhaal dat teleurgestelde mensen uit de scene vertellen over hun enthousiasme waarmee ze aanvankelijk op zoek gingen in ‘de scene’).


geile ‘frictie seks’

Laten we beginnen bij het de vorm van seks die het meest taboe is: de geile “porno seks”, de frictie seks die zo animaal mogelijk beleefd wordt, liefst zonder enige remming van oordeel of meningen.

Natuurlijk is de seks ongeremd die jij beleefd terwijl jouw oordelend vermogen van jouw oordelende neocortex is uitgeschakeld. Dat is geen reclame maar een bio-logische constatering. Veel van het middelengebruik zet onze denkende neocortex min-of-meer ‘uit’ en als de remming geremd wordt, dan wordt ongeremde seks makkelijker mogelijk (precies de reden waarom een aantal van de “kroeg-versierders” vooral naar consent kijken als een aanmoediging om er nog meer drank in te gooien zodat iemand geen “nee” meer zal zeggen).

Een belangrijk element in die remming is schaamte.
Schaamte voor jouw manier van seks -die misschien anders is dan het landelijk gemiddelde-, schaamte ook mogelijk voor jouw eigen homoseksualiteit -iets waar belachelijk genoeg nog steeds een behoorlijk oordeel aan verbonden is in Nederland anno 2021-.
Maar lastig genoeg is dat, zowel in de kinky scene als in de homo scene, is dit vaak niet per sé een bewuste schaamte.

Even voor alle duidelijkheid ik gebruik hier verder in deze post eigenlijk vooral het woord “drugs” maar ik hoop dat iedereen begrijpt dat er eigenlijk geen enkele realistische reden is om drank niet gewoon onder de harddrugs te scharen. Ja, dat zegt enerzijds iets over de ernst van drank. Aan de andere kant zegt dat ook iets over onze overdreven perceptie van drugs, in onze westerse cultuur.

Sterker nog, vaak hebben mensen van zichzelf het idee dat zij hun “schaamte voorbij” zijn doordat zij geleerd hebben hun schaamte te overschreeuwen (al-dan-niet met drugs of drank).

Natuurlijk heeft is het “als ‘onbewust’ noemen” een gedachtengoed uit de therapiewereld het risico in zich heeft van de veroordelende-therapeut-die-alles-beter-weet en die meent dat ie zich aan mag matigen op basis van zijn studie dat er sprake is van een “weerstand” die dus “doorbroken” zou moeten worden. Een risicovolle machtsverhouding.
Ik zou daar graag voor willen waarschuwen! Sinds dat de effecten van motivational interviewing goed zijn onderzocht en het beperkte effect van ‘confrontatie’ in de verslavingsbehandeling meermaals is onderzocht zouden we als therapeuten misschien iets voorzichtiger mogen worden in ons oordeel.

Aan de andere kant heb ik ook regelmatig meegemaakt dat mensen wat beter durft te kijken naar een eigen psychisch functioneren en dat er onder de schijnbare schaamteloosheid toch nog wel degelijk een hoop schaamte huist. Vergelijk: “The Velvet Rage” (Overcoming the Pain of Growing Up Gay in a Straight Man’s World) door Alan Downs. Natuurlijk is het makkelijk om in de huidige shame-culture een dergelijk boek te beschimpen met de gedachte dat het boek op zich de ‘schaamteloosheids’-cultuur veroordeelt (en ik meen daar ook wel elementen van te herkennen).
Maar liever pik ik er uit op wat misschien juist waarheid is in dit boek en ga ik dus graag zorgvuldig om met “schaamte “.
Juist omdat schaamte zo vaak de reden is om niet aan de behandeling van seksualiteit, of aan de behandeling van afhankelijkheid te beginnen vind ik dit belangrijk.

Minstens is het een interessant punt om met mensen die last hebben van hun ‘chems’ tijdens de sex eens te bekijken of schaamte een rol zou kunnen spelen in de aantrekkelijkheid van drugs die zij gebruiken om betere -immers: dat in 99% van de gevallen vooral de wens om meer ongeremde- seks te kunnen hebben. Dus drugs die de neocortex even een beetje uitzetten, die helpen daar natuurlijk wel bij. Als je de rem chemisch blokkeert dan is ongeremdheid wel logisch.


erecties en inspanning

Regelmatig voorziet druggebruik er aan de ‘top’-kant in, om de energie te hebben om langer en harder en heftiger te kunnen neuken (gewoon als het effect van de ‘upper’ die de lichamelijke inspanning langer mogelijk maakt).
Juist bij mannen van voorbij de 40 zie je ook nog weleens dat de angst een rol speelt om ineens een ‘oudere’ te zijn in een scene die young en beautiful vereert. Dat er gebruikt wordt om lichamelijke vermoeidheid te kunnen overschreeuwen. Langer doorgaan, hardere erecties, later in de nacht nog op blijven, jeugdiger overkomen: het zijn stuk voor stuk dingen die mogelijk blijken op korte termijn met gebruik van de ‘juiste’ drugs. Dat dit vaak niet een goeie langetermijnstrategie is dat mag duidelijk zijn.
Moeten we dan in chemsex zorg misschien aan de slag met aandacht voor een gezonde leefstijl, voor conditie training en krachttraining? Of moeten we aan de slag met de erkenning van de werkelijke leeftijd? Of moeten we dus helemaal niet of-of-denken, maar juist op beide vlakken mensen stimuleren om aan het werk te gaan? Persoonlijk denk ik dat dingen als bekkenbodemspiertraining en tips voor voeding en het oppikken van krachttraining nuttig kunnen zijn.


bottom: ontspanning en ‘ontvangen’

Een ander aspect van het hebben van seks juist aan de ‘bottom-kant’, de ‘ontvangende’ kant van de penetratie. Soms zijn er overdreven hoge verwachtingen van de mogelijkheden die je als ‘bottom’ zou ‘moeten’ hebben om te kunnen ontvangen.
Meningen over de eigen rol als bottom die zijn regelmatig gebaseerd op porno, waarmee je gelijk terecht komt op de heilloze vraag of porno nou ‘slecht’ of ‘goed’ is. En die valkuil sla ik even over want er is geen goed-of-fout. Alles kan je goed of fout gebruiken.

Porno kan je gebruiken als leuk amusement, niks mis mee. Je kan het ook onhandig inzetten als instructiemateriaal. En juist omdat we als volwassenen in onze huidige schaamte cultuur erg weinig zinvolle en bruikbare informatie geven aan kids over manieren om seks te hebben, is dit helaas niet zo onbegrijpelijk en vooral véél voorkomend. Als de enige info over beffen, pijpen, rimmen, anale seks, groepseks, et cetera alleen maar te vinden is in porno, dan nodigen we kinderen eigenlijk ook best wel heel actief uit om hun (zelf)beeld te vormen naar aanleiding van het enige instructie materiaal: porno. Al zeker omdat er zo weinig andere zinvolle info over seks wordt gegeven in de meeste opvoedingen.
Ook de uitleg dat pornoacteurs en -actrices eigenlijk behoorlijk getrainde ‘topsporters’ zijn die je niet maar na doet, en dat de nodige tips en trucs ‘behind camera’ wel degelijk gebeuren als voorbereiding. Maar dat je dat nooit te zien krijgt omdat het er als ‘oninteressant’ uit geknipt wordt. Dat is uitleg die m.i. belangrijk is als een kind de porno onder ogen krijgt die het uiteindelijk toch wel onder ogen krijgt. Hoe hard we dat als opvoeders misschien ook proberen te voorkomen.

Wat je te zien krijgt in porno is niet schadelijk. Als porno al schadelijk is, dan is dat omdat je dingen niet te zien krijgt in porno!

Dus praat over de bloopers, de slappe lach tijdens seks, de hoeveelheden lube, de schoonmaak voorbereidingen, de erectie-medicatie, de test-schema’s van de acteurs et cetera.

Met dit soort gespreksonderwerpen kunnen misschien redelijker eisen gesteld worden aan de ontvangende kant van seks, de bottoms. Redelijker eisen die ook op de langere termijn geen gezondheid schade geven. Kennis over de gezondheidschade van “te veel en te vaak spoelen” en de extra “ontvankelijkheid” voor infecties die daarbij hoort, de kennis en vaardigheden om jezelf voor te bereiden met rek- en ontspanningsoefeningen, maar ook met krachtsoefeningen om de continentie te behouden en bijvoorbeeld het weefsel van de anus te beschermen bij het fisten, om maar eens iets te noemen.


de psychologische kant van de ontvangende kant

Een andere kant is de psychologische kant van de ontvangende kant.
Soms worden bijvoorbeeld volledig terechte angsten voor ziekten (als HIV) ‘weg gewerkt’ met middelen gebruik zodat je kunt voldoen aan de (vermeende) ‘eisen’ van de peergroup. Dat kunnen namelijk ook de eisen zijn van ‘predators’ die gewoon proberen om te krijgen wat ze lekker vinden: “een ‘echte’ sub die kan dat!” en andere onzin. Soms zijn het ook opgeklopte puber-verhalen die zijn gaan rondzingen over “wat mogelijk zou moeten kunnen zijn”.

En laten we duidelijk zijn, er is ook veel mogelijk. Seks is véél meer dan we leren op school of tijdens de lessen die vooral gaan over de angst voor zwangerschap en ziektes…

Degelijke informatie die -niet altijd aanwezig is in de scene- is wel gewenst.
Er is alleen in de bestaande voorlichting al een hoop versimpeling die misverstanden laat ontstaan. Bijvoorbeeld: er bestaat geen ‘safe sex’, er bestaat alleen safer sex.
Het hebben van seks is altijd verbonden aan risico, maar dat is opstaan uit bed ook. Reële inschattingen over de risico’s, daar ontbreekt het vaak aan. Als mensen de wetenschap niet hebben dat er een enorm verschil zit tussen orale seks en anale seks, dat maakt het voor mensen moeilijk om ergens een grens te leggen voor zichzelf wanneer iemand meer wil en aandringt. Als je dan eenmaal al “ja” gezegd hebt tegen orale seks dan kun je toch nauwelijks meer “nee” zeggen tegen anale seks?.. Behalve dus wanneer je kennis hebt over de risico cijfers en snapt dat onbeschermde anale seks duizend keren meer risicovol is dan oraal-met-klaarkomen-buiten-de-mond.


vergroten van de seksuele mogelijkheden

Een ander aspect van aanpak van chemsex wordt daarmee mijns inziens ook het vergroten van de seksuele mogelijkheden door oefening.
De eerder genoemde aandacht voor ‘Kegels’ van de bekkenbodem, ontspanningsoefeningen en ademtechnieken om seksualiteit te verbeteren, of juist aandacht voor uitwisseling van “lastige vragen” en direct oogcontact om intimiteit te bevorderen bijvoorbeeld, praten over realistische eisen en de herkomst van de normen waar je aan zou moeten voldoen… er is genoeg te oefenen op het gebied van seksualiteit als wat je wilt bereiken op het gebied van de verbetering seksualiteit.
Maar dan op eigen kracht!

Vaak wordt allen de wens naar gepeperde seks al beschaamd en afgekeurd in ‘therapie-land’ (met bewoordingen als: “dit is verslavingsgedrag!”) terwijl op zichzelf die wens legitiem is, en ook haalbaar. Dat iets in bepaalde culturen als onbekend of onwenselijk wordt ingeschaald, dat betekent nog niet dat het in andere culturen niet gewoon “één van de mogelijkheden” is. En helaas staat de therapie-cultuur vaak nog héél ver af van de salutogene mogelijkheden en ideeën in de scene.

Als je serieus geilheid een onderdeel wilt maken van jouw levenskwaliteit dan heb je daar ook een zekere verantwoording voor te nemen, als je dat op de lange termijn jezelf wilt gunnen, dan kan je misschien iets leren van drugs maar vervolgens moet je het zelf kunnen, zonder quick fix.


De wens naar intimiteit

Een ander aspect is juist de intimiteit die door mensen niet altijd beleefd kan worden zonder drugs als XTC/MDMA.
Juist de overgave aan meer liefdevolle gevoelens, die wordt makkelijker met dit soort drugs. Mensen die bijvoorbeeld een blokkade hebben, juist op de kwetsbaarheid die bij intimiteit hoort, die kunnen dergelijke drugs erg aantrekkelijk vinden om deze blokkade minder te voelen en de gewenste intimiteit ‘dieper’ te beleven. Dat dit onderweg tot gevolg heeft dat de angst voor de bijbehorende kwetsbaarheid blijft staan, en de gewenste intimiteit steeds minder zelf beleefd wordt, en steeds meer toegeschreven wordt aan de drugs, dat is iets dat je vaak tevoren niet zo scherp ziet als dat je het achteraf ziet.

tja, met een pilletje op, dàn kan ik dit wel…

Bij eigenlijk alle voorgaande voorbeelden denk ik persoonlijk niet dat er iets mis zou zijn met de behoefte aan de ervaringen of de gevoelens. Ik denk juist dat we zouden kunnen werken aan de remmende gedachten die de beleving van die dingen tegen houden. Misschien zou je jouw denkvermogen beter kunnen gebruiken om realistische oefendoelen te stellen en gas te geven in plaats van de overtuiging dat je jouw denkvermogen steeds zou moeten uitzetten om ‘prettig ontremd’ te raken.
Het “nut” van het gebruik is immers telkens weer dat het gebruik ervoor zorgt dat “de rem geremd wordt” zodat “dingen vanzelf gebeuren” (zonder dat je er iets over hoeft te zeggen). Wanneer we in de behandelingen meer zouden werken aan manieren van denken die deze gevoelens meer zou kunnen toestaan, en méér zouden kunnen verwoorden, dan zou het chemisch remmen van de neocortex minder ‘nodig’ worden als op zoek bent naar geile seks…


andere redenen voor middelengebruik

Maar er zijn ook andere reden voor het gebruik van middelen.
Bijvoorbeeld sociaal, om “bij de groep te horen”. Als we dat serieus zouden nemen dan zou misschien meer een aanpak wenselijk zijn die draait op zelfwaarde en verbeteren van sociale vaardigheden (één van de factoren die telkens weer als ‘nuttig’ naar boven komt in onderzoeken naar het effect van verslavingsbehandelingen -maar die telkens ‘terug geschroefd wordt’ naar “nee zeggen tegen drugs”). Aspecten waar je -zeker wanneer je net voor het eerst “uit de kast begint te komen”- niet bepaald van ‘over’ loopt, nog.

Wat denk je van de schaamte? Zowel middelengebruik als andere seksualiteit zijn beide onderwerpen die nogal wat schaamte veroorzaken. En middelen op zichzelf zijn vaak behoorlijk goed in het wegpoetsen van het gevoel van schaamte (niet dat de schaamte weg is, die voelen we morgen weer). Dus een aanpak van chemsex-problematiek die schaamte in de hand werkt, sterker nog: een aanpak die niet aandacht heeft voor de killing risico’s van schaamte, die laat kardinale aandachtspunten liggen.

Verder zijn er soms ook ’praktische’ redenen voor de keuze voor gebruik. Bijvoorbeeld voor jonge gays die een dak boven hun hoofd nodig hebben omdat zij uit het ouderlijk huis verstoten zijn. Hoe vind ik in een club aansluiting bij mensen die mij onderdak willen geven voor de nacht? En hoe kom ik eigenijk aan geld? Zeker de ‘goedkopere’ vormen van prostitutie zijn voor sommigen toch makkelijker uit te houden wanneer je “een beetje onder invloed bent”. En ik praat hiermee deze situaties niet goed. Het zijn de opmerkingen die ik van mijn klanten die ik terug geef. En het is makkelijker te oordelen dan deze jongeren te helpen aan geld of onderdak.

Begrijp me goed: dit is géén reclame. Regelmatig zie je dat de eerste paar feestjes spannend zijn maar dat mensen vervolgens eerder zitten te gebruiken dan dat er verder nog iets spannends gebeurt.

Of bijvoorbeeld de vraag hoe je een seks-party wilt organiseren en je wilt op een ‘makkelijke’ manier zorgen voor voldoende ongeremdheid en intimiteit tussen onbekenden? Dat is ‘sneller’ en makkelijker geregeld met drank en drugs. Anders heb je toch echt tijd nodig dat mensen ‘in de mood’ komen en zal je echt wat moeten investeren in het vinden van mensen die daar ook uit zichzelf zin in hebben. Dan moet je ineens nadenken over de juiste ‘regels’ voor jouw feestje.
En dat zijn toch dingen die veel mensen eigenlijk best lastig vinden om te bespreken (toch schaamte?) en die dan liever kiezen voor de ‘shortcut’ via chems.


In deze post ging het meer over de sex-kant van chemsex, de redenen voor sex om van sex te willen genieten.
In een volgende post gaat het meer over de drugs-kant van de zaak. Niet zo zeer over “wat en hoe” maar meer ook over het “waarom wel?“…

Hans West

Hans doet individuele behandelingen van mensen die merken dat chemsex inmiddels minder leuk en geil aan het worden is.
Hans doet sinds jaar en dag de “Chemsex-groep” van Choices en
Hans is samen met Adalberto de grondlegger van KinkyTalks.nl

Integrative Addiction Management (individuele en partner coaching) sinds 1996. Als je geen zin hebt om in de boeken terecht te komen als “verslaafde”, als je wilt dat ik langs kom bij jou i.p.v. je te moeten aanmelden bij instanties… Als je jouw leven zelf in de hand wilt gaan nemen.

(aanvullende theorieën te vinden op West-coaching.nl*)

Mijn vraag aan jou:

Als jij iets hebt gehad aan dit artikel, of jij weet iemand die hier iets aan zou kunnen hebben: gebruik dan de social media sharing-buttons hier beneden om het onder de aandacht van mensen te brengen die er óók iets aan zouden kunnen hebben.
En als jij zelf denkt:
“hmmm…” neem gerust even contact op*, je zit nergens aan vast


Als je hierover meer wilt weten of als je het hier wat uitgebreidere over wilt hebben met me, laat het me even weten:

cupofteacupofcoffee

…als je eens (eventueel anoniem) wilt praten
bij een kopje thee of koffie?..
dat kan!*


Zelf aan de slag?: Praat eens met Hans .. *klik hier*

Of -als gezegd- drink eerst eens samen met Hans een kopje koffie* om je te informeren?

• Zie FAQ’s •

Gratis en zonder verplichtingen


zelfs geen emailadres als je niet wilt 🙂

PraatmetHans.nl

Last van verslaving? PraatmetHans .nl

Geef hier jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.