Op leeftijd of over de datum? De 55-plusser en het gebruik van verslavende middelen.

stijlvol-op-leeftijdVerslavingszorg heeft zich lang op de jeugd gericht, op de jongere arbeider, op de yup, kortom op jongere mensen. Daar leek ook het meest te halen.
Dat er onder ouderen een dergelijk probleem zou kunnen bestaan… “Dat zijn toch gewoon de mensen die niet goed genoeg behandeld zijn in een eerdere fase van hun leven” was vaak de redenatie.
Inmiddels wordt uit de jaarcijfers van de verslavingszorg duidelijk dat je niet “klaar bent” als 55-plusser. Niet klaar met je verslaving in ieder geval. En ook niet klaar met je leven. Sterker nog, de 55-plussers van de toekomst mogen erop rekenen dat ze aan het begin staan van een werkzame carrière (als we de huidig sentiment van de meeste regeringspartijen mogen geloven die eindelijk het lef krijgen om hierover eerlijk te zijn naar hun kiezers). Bijgevolg is er dan ook ineens meer aandacht en meer geld voor deze groep. In mijn ogen een gunstige ontwikkeling -ook al is ie wat laat- Vandaar de aanbeveling om professionals te trainen en bewustzijnscampagnes gericht op “deze leeftijdsgroep” om te helpen om het taboe te doorbreken.

Nou is “verslaving” op zichzelf al een lastig onderwerp om aan te snijden, “verslaving bij een mens met levenservaring” is dat nog eens te meer. Mensen vinden het soms ingewikkeld om het aan de orde te stellen. “Wat moet je anders” Lees verder