Voor de partner (de route uit afhankelijkheid en verslaving) – 5

Voor de partner van iemand die kampt met afhankelijkheid en/of verslaving -5-

Ik ben bezig een boek te schrijven voor de partner van mensen die kampen met afhankelijkheid en/of verslaving.
Door de pijnlijkheid van die situatie wil ik daar haast mee maken en om mij aan te zetten tot actie zet ik de tekst voorlopig online.

Werktitel: Mijn partner en ik… en onze verslaving (samen-werken aan verslaving en afhankelijkheid)

Mensen kunnen zo mee denken en reageren…

Op deze pagina ga ik verder in op afhankelijkheid. Wat het (onder andere) is, en wat het betekent voor het onderhouden van een relatie Lees verder

Advertenties

Op 13/2 is het: ik-hou-van-een-verslaafde-dag

13 februari is ik hou een verslaafde dag

Hans-Valentine-heartDertien Ferbuari, de dag nèt voor de romantische Valentijnsdag. Misschien goed gekozen datum om de romantiek net even vóór te zijn en even wat na te denken over verslaving voordat je stort in de zoete wereld van rozen chocolade en rode wijn. Ik denk dat sommige mensen met de met name over het nummer 13 vallen (mijns inziens niet terecht als je allebei alert bent). Maar misschien is deze datum ook gekozen om duidelijk te maken dat je uit-ste-kend van iemand met een verslaving kunt houden! Dat houden van iemand met een verslaving helemaal niet pijnlijk hoeft te zijn.

“liefde -als je het goed doet- is heilzaam.”


Lees verder

Nadenken over het plannen van een #intervention (3)

De timing van een intervention

PraatmetHans DominoOver het algemeen ben je flexibeler wanneer je een “intervention light” plant dan dat je met een “hard intervention” bent. Een intervention light zal je namelijk ook meer plannen wanneer er nog “ruimte is” voor iemand, in de fase waarin je het nog niet “al helemaal zat bent”. Als je zo lang hebt gewacht dat je daar bent aangekomen dan hou je namelijk vooral de hardere interventionstijlen nog over.
Over het algemeen zal gelden:
Lees verder

The Beast in Me… (een persoonlijk verhaal)

The Beast in Me

Om een lang verhaal kort te maken ben ik van mijn 13de tot mijn 28ste verslaafd geweest. Het begon met lijm in een chipspakket in de wc op school, en eindigt, na de hele scala aan drugs en alcohol, (tot aan het vrij extreem injecteren van heroïne), vroeg in de 90’s, met een jaar lang opname in “het Blauwe Huis”, een therapeutische gemeenschap van het Centrum Maliebaan in Utrecht.

Ik kan mijn jeugd verleden in het kort schetsen –verslaafde ouders met psychiatrische problemen, mishandelingen, misbruik – een greep uit de redenen waarom ik een levenslang strijd gehad heb en zal altijd hebben, met verdovende middelen. Genetische factoren spelen ook een rol.

Lees verder