Onderzoek naar de omgeving van mensen met een #verslaving

samen leven met iemand die last heeft van verslaving?

PraatmetHans-TrimboschVaak gaat veel van de behandelaandacht naar persoon met de verslaving. Begrijpelijk want daar lijkt het meest te halen te zijn maar ondertussen niet logisch! Want het is juist vaak belangrijk dat je niet alleen de persoon met een verslaving zelf, maar ook de omgeving steunt in het omgaan ermee. Anders ben je toch vaak aan het dweilen met de kraan open.

Lees verder

Voor de omgeving van iemand met een verslaving is het handig om Push & Pull te kennen

Over Push & Pull bij verslaving

PraatmetHans_Verslaving-Push-PullEen verslaving ontwikkelt zich vanzelf als je eenmaal een kritisch punt gepasseerd bent. Als omgeving zie je dat gebeuren en je staat er naar te kijken en je vraagt jezelf of je wat moet doen, wat je dan moet doen. Dan is het belangrijk om als omgeving na te denken over jouw eigen grenzen en het vast houden daarvan. Er is namelijk genoeg goeie wil, daar ontbreekt het niet aan, aan alle kanten niet. Mensen doen vaak echt hun stinkende best maar op de verkeerde manier zodat het telkens weer niet lukt. En dat is juist hetgeen waar je als omgeving zo moe van wordt en waardoor het geduld wordt verloren.

Lees verder

Hoe ga ik om met de Schijtan-reactie (ook wel bekend als “Fuck it!”) #verslaving

Question: Soms lijkt mijn man ineens een heel ander mens te zijn! Dan heeft hij ineens op een bozige manier compleet schijt aan mij en onze dochter en zijn toekomst. Wat moet ik daar nou mee?
Answer: Als trek genoeg groeit dan heeft iemand er 99 van de 100 keer tegen gevochten met al met de wilskracht die er op dat moment was.
Hoe moeilijk dat soms ook te begrijpen is van buiten.
Lees verder

Waarom we het niet over gebruik hebben, zelfs niet als we afhankelijk zijn.

@cetera
een poging tot nuancering 

We geven niet graag toe dat we gebruiken of gebruikt hebben.

PraatmetHans_Stigma en SchaamteAls ik het over mijn puberteit heb en vertel wat ik daarin gebruikt heb, dan krijg ik vaak één van de twee reacties. Mensen gaan fronsen en vinden het maar verwerpelijk dat ik dat zo hardop zeg. Of anders krijg ik een zorgelijke blik en vragen over de duur van mijn behandeling. Gelijk maar het antwoord op die laatste vraag; voor het overwinnen van al die ‘verslavingen’ heb ik in totaal 2 sessies gehad. Even tussendoor, in de middagpauze van mijn werk. Om te stoppen met roken. Waarvan de eerste ook nog eens niet doorging omdat ik mijn huiswerk niet gemaakt had -daarmee een goede sessie, trouwens-.

Maar ik merk regelmatig dat, als ik het bespreekbaar maak met mensen die niet bekend zijn met drugs dat er een reactie ontstaat waarin men je niet serieus meer neemt: een zorg-reactie of een reactie waarin men mijn meent te kunnen afkeuren als volwaardig mens. Aan de andere kant zijn er de gesprekken met mensen die wel gebruiken of gebruikt hebben en daar gebeurt er iets volledig anders: ze hebben het er niet over. Ze begrijpen dat de middelen niet belangrijk meer zijn in mijn leven. Ze stellen een drankje voor, een jointje of een lijntje (dat zij verder goed kunnen betalen omdat zij een baan hebben en een leven dat in controle is) maar vooral hebben we het over de manieren waarop we gelukkig worden in deze wereld. Er is geen enkele behoefte om lang te praten of te bloggen of te discussiëren over gebruik. En openheid van zaken naar andere mensen? Nou nee, dat geeft maar gedoe op je werk. Dat kan je zelfs direct in de problemen brengen.

Lees verder

Voor professionele hulp bij verslaving in huis #anderekant

Het is niet eenvoudig iemand in huis te hebben met een verslaving.
Niet voor de persoon zelf, dat is duidelijk. Maar vaak wordt vergeten hoe lastig dat is voor de medebewoners, de kinderen, de partner, de ouders, de vriend(inn)en.
Daarbij heb ik het niet eens over de overlast die verslaving zou geven. Daar hebben de media maar al te veel ‘sappige’ verhalen over.

Nee, ik heb het vooral over de pijn die het doet om toe te moeten kijken. De pijnlijkheid ervan, als je ziet dat Lees verder