5 mei: vrij om te denken wat je wilt (behalve bij verslaving?)

vrijheid, ook voor mensen met een verslaving

Vrijheid van denken nemen we vanzelfsprekend. Maar een kleine 10 procent van Nederland KAN niet vrij meer denken in het zicht van hun middel…

Dit is niet een pagina om het te hebben over het politieke decriminaliseren van druggebruik.
Dit is een pagina om je ervan bewust te zijn dat verslaving precies hier over gaat: een mens met een verslaving is dus niet vrij om te denken wat ie wil.

Volgens mij is dit een dag om daar even bij stil te staan:

Gisteren herinneren we de oorlog en de mensen die gevallen zijn voor de vrijheid van mening.

en vandaag zullen w met z’n allen de bevrijding weer vieren.

vandaag ook zullen een aantal mensen merken dat zij géén “nee”
kunnen zeggen als vandaag “hun dope” wordt aangeboden…

Lees verder

De verslaafde als identiteit … Een discussie

“Ik ben Hans en ik ben verslaafd”

zou ik bij de AA zeggen.

…en waarom niet? waarom zou ik dat niet zeggen?
“nou je gunt het toch niemand om verslaafd te zijn?” is dan vaak het antwoord van mijn cliëntèle, “dat is toch ook niet iets om mee te koop te lopen!”

Ik weet het niet, ik ben daar erg over aan het denken de laatste tijd.
Waarom moet er zoveel schaamte hangen om het label “verslaafde”? Waarom zo veel schaamte.
Als je ziet wat voor prachtige schrijvers en musici er zijn met een verslaving. Als je ziet wat voor schitterende mensen er tussen mijn klanten zitten. Waarin is de verslaafde identiteit dan zo lastig om te dragen?
Omdat je terugviel soms?
Ik zeg dit niet om middleen gebruik recht te praten. Vaak is het gebruik van middelen vooral een manier om te laten zien dat je een beetje onhandig met je leven omgaat als verslaafde.

Natuurijk heb je een aantal stomme dingen gedaan door je verslaving. En ik zeg ook niet (NIET) dat je jezelf daar niet voor moet schamen. Of eigenlijk liever,

Lees verder